آرامگاه خشایارشاه در نقش رستم مرمت شد|بیوگرافی خشایارشاه پنجمین شاهنشاه هخامنشی
اخبار استان فارس- سرپرست مجموعه تاریخی نقش رستم گفت: مرمت آرامگاه خشایارشاه در نقش رستم مرودشت به روزهای پایانی رسیده است. به گزارش اول فارس، مصطفی رخشنده خو گفت: مرمت آرامگاه خشایارشاه که از مهمترین آثار تاریخی محسوب میشود گذر زمان و باد و باران خساراتی به نقش برجستههای ورودی آن وارد کرده بود که […]
اخبار استان فارس- سرپرست مجموعه تاریخی نقش رستم گفت: مرمت آرامگاه خشایارشاه در نقش رستم مرودشت به روزهای پایانی رسیده است.
به گزارش اول فارس، مصطفی رخشنده خو گفت: مرمت آرامگاه خشایارشاه که از مهمترین آثار تاریخی محسوب میشود گذر زمان و باد و باران خساراتی به نقش برجستههای ورودی آن وارد کرده بود که پس از حدود هشت سال، مرمت آن رو به پایان است.
سرپرست مجموعه تاریخی نقش رستم افزود: پس از مطالعات و بررسی، داربستی به ارتفاع یک برج ۲۰ طبقه طراحی و نصب شد و نقش برجستههایی شامل نقش فروهر و آتش دان با مواد روز دنیا مرمت و حفاظت بخشی، که مراحل آن به دست کارشناسان ایرانی انجام شده است.
آرامگاه خشایارشا گوری صخرهای در کوه حاجیآباد نقش رستم است که در بلندای ۲۶ متری از تراز زمین جای گرفته است. خشایارشا در اکتبر ۴۶۵ پیش از میلاد توسط رئیس گارد سلطنتی اردوان و یک خواجه به نام میترا یا اسپنت میترا که با یکدیگر همدست شده بودند، در خوابگاه خویش کشته شد و در این آرامگاه که در دل کوهی سنگی تراشیده بود جای گرفت. وی در سال ۴۸۶ پیش از میلاد در سن ۳۵ سالگی به تخت نشست و پس از ۲۰ سال پادشاهی، در سال ۴۶۵ پیش از میلاد به قتل رسید.
خَشایارشای یکم (پارسی باستان: 𐎧𐏁𐎹𐎠𐎼𐏁𐎠؛ تلفظ: خْشَیارشا) مشهور به خَشایارشای بزرگ پسر داریوش بزرگ و ملکه آتوسا، دختر کوروش بزرگ، پنجمین شاهنشاه هخامنشی در میانه سالهای ۴۸۵ تا ۴۶۵ پ.م. است.
سنگنگاره منتسب به خشایارشا، موزه ملی ایران
داریوش بزرگ پسران بسیاری داشت و بزرگترین آنها اَرتهبَرزَن بود، با این وجود داریوش بزرگ، بزرگترین فرزندش از آتوسا، یعنی خشایارشا را به جانشینی برگزید. خشایارشا در سال ۴۸۶ پ. م در سن ۳۴ سالگی و پس از مرگ پدرش به پادشاهی رسید. او بر کشوری فرمان میراند که پرجمعیتترین شاهنشاهی تاریخ جهان را دارا بوده و ۴۲ درصد از جمعیت کل جهان در این محدوده زندگی میکردند
این آرامگاه در فاصلهٔ ۱۰۰ متری شرق و شمالشرقی آرامگاه داریوش بزرگ و به شکل چِلیپا تراشیده شده است. در بخش بالایی چلیپا، نقش نماد فروهر و ماه، در بالا و تصویر خشایارشا در حالی که دستش را به سوی فروهر و آتشدانی که روبهرویش قرار دارد دراز کرده، حکاکی شده است. در زیرپای شاه اورنگی که مردم سرزمینهای گوناگون بر دوش دارند، قرار دارد.
دهلیز و ورودی آرامگاه، ۳ متر در ۶٫۶۰ متر است و تنها یک اتاقک دارد که درست روبهروی درگاه ورودی است و در آن سه قبر کنده شده است. مشخص نیست که چه کسانی با خشایارشا در این قبرها دفن شدهاند.
به چهار دلیل میتوان انتساب این آرامگاه را به خشایارشا، اثبات کرد:
پیش از هر آرامگاه دیگری در خصوصیات سنگتراشی و کارهای هنری، دورهٔ داریوش بزرگ و خشایارشا را بهیاد میآورد.
در سمت راست آرامگاه داریوش واقع شده و از لحاظ نقوش، بهآن شباهت فراوانی دارد.
این آرامگاه را در سینهٔ صخرهای عمودی کندهاند که وقت چندانی برای تراشیدنش لازم نبوده، در حالی که آرامگاه طرف چپ آرامگاه داریوش را در صخرههای شیبدار و برجسته تراشیدهاند که وقت بیشتری میخواسته و معلوم است که آنکه جای بهتر را برگزیده، لابد زودتر دست به کار شده است.
محور طولی دهلیز آن درست موازی با جبههٔ بیرونی آرامگاه است، و این ویژگی را فقط در آرامگاه داریوش بزرگ میتوان یافت و آرامگاههای دیگر چنین دقت و موازنهای ندارند.
