ناو هواپیمابر جورج اچ. دبلیو. بوش: مشخصات ، طراحی، ویژگیها و تسلیحات/هر ۲۵ سال یک بار سوختگیری میکند
ناو هواپیمابر جورج اچ. دبلیو. بوش یا یو اس اس جورج اچ. دبلیو. بوش (سی وی ان-۷۷) (به انگلیسی: USS George H. W. Bush) نام یک ناو هواپیمابر کلاس نیمیتز متعلق به نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا است. ناو یواساس جورج اچ. دبلیو. بوش ۱۶ طبقه دارد و نزدیک به ۵۰۰۰ پرسنل نیروی دریایی آمریکا در آن مشغول به خدمت هستند. به گزارش […]
ناو هواپیمابر جورج اچ. دبلیو. بوش یا یو اس اس جورج اچ. دبلیو. بوش (سی وی ان-۷۷) (به انگلیسی: USS George H. W. Bush) نام یک ناو هواپیمابر کلاس نیمیتز متعلق به نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا است. ناو یواساس جورج اچ. دبلیو. بوش ۱۶ طبقه دارد و نزدیک به ۵۰۰۰ پرسنل نیروی دریایی آمریکا در آن مشغول به خدمت هستند.
به گزارش اول فارس ، این ناو هواپیمابر پایگاه خانگی آن در نورفوک، ویرجینیا است. این ناو ۳۳۳ متر طول دارد و مجهز به دو راکتور هستهای ساخت وستینگهاوس است. این ناو، به دلیل کار با سوخت هستهای، هر ۲۵ سال یک بار سوختگیری میکند، و با توجه به اینکه این ناو ۵۰ سال در خدمت نیروی دریایی خواهد بود، در طول عمر خود یک بار سوختگیری میکند. رآکتورهای این ناو از آب شور دریا برای تولید بخار استفاده میکنند.
این ناو، که آخرین عضو از کلاس افسانهای نیمیتر (Nimitz) است، به عنوان پلی میان ناوهای کلاس قدیم و ناوهای مدرن کلاس “جرالد فورد” شناخته میشود.

دژ استراتژیک کلاس نیمیتر؛ یواساس جورج اچ. دبلیو. بوش (CVN-77)
مقدمه و تاریخچه نامگذاری
ناو هواپیمابر یواساس جورج اچ. دبلیو. بوش (USS George H.W. Bush) با کد بدنه CVN-77، دهمین و آخرین فروند از ناوهای هواپیمابر کلاس نیمیتر نیروی دریایی ایالات متحده است. نام این ناو به افتخار چهل و یکمین رئیسجمهور آمریکا، جورج اچ. دبلیو. بوش، انتخاب شده است؛ کسی که خود در طول جنگ جهانی دوم، خلبان جوان هواپیماهای اژدرافکن در نیروی دریایی بود.
ساخت این ناو در سال ۲۰۰۳ در زرادخانه کشتیسازی نیوپورت نیوز آغاز شد، در سال ۲۰۰۶ به آب انداخته شد و نهایتاً در ژانویه ۲۰۰۹ وارد خدمت فعال گردید. این ناو نه تنها یک ماشین جنگی، بلکه نمادی از اوج مهندسی دریایی قرن بیستم با نگاهی به قرن بیست و یکم است.

طراحی و ساختار بدنه (یک گام رو به جلو)
اگرچه CVN-77 در کلاس نیمیتر دستهبندی میشود، اما طراحی آن با ۹ ناو قبلی تفاوتهای چشمگیری دارد. مهندسان از این ناو به عنوان یک “کشتی انتقالی” (Transition Ship) یاد میکنند، زیرا بسیاری از تکنولوژیهای به کار رفته در آن، پیشزمینهای برای ساخت کلاس فورد بودند.
مشخصات ظاهری و ابعاد:
-
طول کلی: ۳۳۲.۸ متر (تقریباً به اندازه ارتفاع برج ایفل).
-
عرض عرشه پرواز: ۷۶.۸ متر.
-
وزن (در حالت بارگیری کامل): بیش از ۱۰۲,۰۰۰ تن.
-
ارتفاع: برابر با یک ساختمان ۲۰ طبقه از سطح آب تا بالاترین نقطه دکل.
نوآوری در طراحی جزیره (Island):
یکی از بارزترین تفاوتهای ظاهری CVN-77 با سایر ناوهای همکلاس، طراحی جزیره (برج فرماندهی روی عرشه) است. در این ناو:
-
جزیره کوچکتر شده و به سمت عقب کشتی متمایل شده است تا فضای بیشتری برای حرکت هواپیماها روی عرشه فراهم شود.
-
پنجرههای برج فرماندهی دارای پوششهای مخصوص ضد رادار و دید ۳۶۰ درجه بهبود یافته هستند.
-
دکلهای سنتی با یک ساختار یکپارچه و آیرودینامیک جایگزین شدهاند که اثر راداری (RCS) ناو را کاهش میدهد.

پیشرانه و مهندسی قدرت
قلب تپنده این ناو، دو راکتور هستهای A4W است. این سیستم پیشرانه به ناو اجازه میدهد تا بدون نیاز به سوختگیری برای بیش از ۲۰ تا ۲۵ سال به طور مداوم فعالیت کند.
-
قدرت خروجی: این دو راکتور انرژی لازم برای چهار شفت عظیم را فراهم میکنند که در نهایت قدرتی معادل ۲۶۰ هزار اسب بخار تولید میکنند.
-
سرعت: ناو میتواند به سرعتی بیش از ۳۰ گره دریایی (۵۶ کیلومتر بر ساعت) برسد، که برای شناوری با این عظمت، فوقالعاده است.
-
تولید برق: ظرفیت تولید برق این ناو به اندازهای است که میتواند نیازهای انرژی یک شهر کوچک ۱۰۰ هزار نفری را تامین کند.

عرشه پرواز و گروه هوایی (Air Wing)
وظیفه اصلی CVN-77، حمل و عملیاتی کردن گروه هوایی حامل (CVW) است. این ناو به طور معمول حدود ۶۰ تا ۹۰ فروند هواگرد را حمل میکند.
منجنیقها و سیستم بازیابی:
-
منجنیقهای بخار: این ناو مجهز به ۴ منجنیق بخار قدرتمند است که میتوانند سنگینترین جنگندهها را در مسافتی کوتاه به سرعت برخاست برسانند.
-
کابلهای نگهدارنده (Arresting Gears): سیستم بازیابی هواپیما در این ناو نسبت به مدلهای قدیمی کلاس نیمیتر ارتقا یافته تا فشار کمتری به بدنه هواپیما وارد شود.
ترکیب هواگردها:
-
جنگندههای چندمنظوره: شامل اسکادرانهای F/A-18E/F Super Hornet.
-
جنگ الکترونیک: هواپیماهای EA-18G Growler.
-
هشدار زودهنگام (آواکس دریایی): هواپیماهای E-2D Advanced Hawkeye.
-
پشتیبانی و ترابری: هواپیماهای C-2 Greyhound.
-
هلیکوپترها: انواع MH-60S/R Seahawk برای مبارزه با زیردریاییها و عملیات نجات.

تسلیحات و سامانههای دفاعی
یواساس جورج بوش برای محافظت از خود در برابر حملات موشکی، هوایی و قایقهای تندرو، به لایههای دفاعی متعددی مجهز است:
-
موشکهای پدافندی Sea Sparrow: دو یا سه پرتابگر هشتتایی برای مقابله با هواپیماها و موشکهای ضدکشتی.
-
سامانه RAM (Rolling Airframe Missile): موشکهای هدایتشونده سریع برای انهدام تهدیدات در نزدیکی بدنه ناو.
-
سامانه فالانکس (Phalanx CIWS): توپهای ۲۰ میلیمتری گاتلینگ با نرخ شلیک بسیار بالا که به عنوان آخرین خط دفاعی علیه موشکهای کروز عمل میکنند.
-
تیربارهای سنگین: برای مقابله با تهدیدات نامتقارن مانند قایقهای انتحاری.
تکنولوژی راداری و جنگ الکترونیک
این ناو از پیشرفتهترین حسگرهای زمان خود بهره میبرد:
-
رادار جستجوی هوایی AN/SPS-48E: یک سیستم سه بعدی برای شناسایی اهداف دوربرد.
-
سامانه جنگ الکترونیک AN/SLQ-32: برای شناسایی، فریب و اخلال در رادارهای دشمن و موشکهای مهاجم.
-
سامانه دفاع در برابر اژدر: سیستمهای فریبدهنده صوتی برای منحرف کردن اژدرهای شلیک شده از زیردریاییها.
زندگی در “شهر شناور”
خدمه این ناو شامل حدود ۳۲۰۰ ملوان و ۲۵۰۰ نفر کادر پروازی است. برای مدیریت این جمعیت، امکانات رفاهی گستردهای تعبیه شده است:
-
آشپزخانه و غذاخوری: روزانه بیش از ۱۸ هزار وعده غذایی در ناو سرو میشود.
-
بیمارستان: یک واحد پزشکی کامل شامل اتاق عمل، بخش دندانپزشکی و داروخانه.
-
تصفیه آب: دستگاههای آبشیرینکن ناو روزانه بیش از ۱.۵ میلیون لیتر آب آشامیدنی تولید میکنند.
جایگاه در استراتژی نظامی
یواساس جورج بوش طی دوران خدمت خود در عملیاتهای بزرگی از جمله عملیات “عزم راسخ” (Inherent Resolve) علیه داعش در عراق و سوریه شرکت کرده است. حضور این ناو در هر منطقه (خلیج فارس، دریای مدیترانه یا اقیانوس آرام) به معنای توانایی ایالات متحده برای اجرای عملیات نظامی در سطح وسیع بدون نیاز به پایگاههای زمینی در کشورهای همسایه است.
نتیجهگیری
ناو USS George H.W. Bush (CVN-77) تکاملیافتهترین نمونه از کلاس نیمیتر است. این ناو با تلفیق قدرت هستهای، زرادخانه موشکی و پیشرفتهترین جنگندههای جهان، نه تنها یک ابزار جنگی، بلکه یک ابزار دیپلماسی اجبارآمیز در سطح بینالمللی محسوب میشود. طراحی آن به گونهای است که تا دهه ۲۰۸۰ میلادی میتواند در خدمت باقی بماند.