آدم قوی، میدان رقابت را به میدان کینه تبدیل نمی‌کند

دکتر مهدی مطهرنیا پژوهشگر مشهور ایرانی و بنیادگذاراندیشکده آینده اندیشی سیمرغ در شبکه x چنین نوشت:

همیشه یادت باشد؛ صعود حقیقی از درون آغاز می‌شود، نه از ویرانه‌های اطراف. آن‌که نیروی خود را صرف ساختن خویش می‌کند، حتی اگر آرام و بی‌صدا پیش رود، در حال انباشت سرمایه‌ای است که هیچ طوفانی توان ربودنش را ندارد. اما آن‌که آرامش و پیشرفت خویش را در زمین خوردن دیگران جست‌وجو می‌کند، در واقع اعتراف می‌کند که ستون‌های وجودش تهی است؛ زیرا نیاز دارد دیگری کوتاه‌تر شود تا خود بلندتر دیده شود.

آدم قوی، میدان رقابت را به میدان کینه بدل نمی‌کند. او می‌داند که تاریخ، قله‌ها را با مترِ استقامت می‌سنجد نه با شمارِ دشمنانِ زمین‌خورده.

قدرت، هنرِ مهار خویشتن است؛ هنرِ تبدیل رنج به بینش، شکست به تجربه، و تنهایی به تمرکز. چنین انسانی حتی اگر سقوط کند، سقوطش مقدمه‌ی جهشی دیگر است، زیرا ریشه در خاک دارد نه در سایه‌ی دیگران.

اما آدم ضعیف، در هیاهوی تخریب گم می‌شود. او به جای آنکه از خویش عبور کند، بر دیگری می‌تازد؛ به جای آنکه نردبان بسازد، دیوار می‌کشد. و دیوارها، پیش از آنکه دیگران را زندانی کنند، سازنده‌ی خود را محصور می‌سازند. پس اگر روزی در تاریکی ایستادی و وسوسه‌ی پایین کشیدن دیگری به سراغت آمد، به خاطر آور که عظمت، محصولِ افزودن است نه کاستن.

تو برای صعود آفریده شده‌ای، نه برای مقایسه. برای ساختن، نه برای شکستن. و این تمایز ظریف، همان مرز میان اقتدار و ابتذال است.

بسیاری دنبال بهشت اند، اما در جهنم خودساخته خویش، سنگ به این و آن پرتاب می کنند.