چاپ کد خبر: 104672
29 بهمن 1401

هفت نشانه که شما فردی خود ویرانگر هستید/ با این ۱۱ توصیه‌ جلوی خود ویرانگری را بگیرید

وقتی کاری را نمی‌توانید انجام دهید، در حالی که توانایی انجام آن را دارید یا هنگامی که کاری را انجام نمی‌دهید در حالی که در اعماق وجودتان می‌دانید که باید آن را انجام داد، خود ویرانگری در شما سربرآورده و فعال شده است. در این درس هفت ویژگی برجسته یک فرد خود ویرانگر را مرور می کنیم. اگر برخی از این ویژگی ها را در خود سراغ دارید دست به کار شوید و با آن مبارزه کنید.

به گزارش اول فارس ، از لحاظ تئوری، همه ما به دنبال خوشبختی هستیم و برای خوشبختی تلاش می کنیم. در عمل اما، بسیاری از انسانها از این الگوی کلی پیروی نمی کنند. کاملا برعکس، آنها بدون اینکه بدانند چرا، کارهایی می کنند که به خود آسیب می رسانند.

شما هم لابد کسانی را می شناسید که به خودشان باور ندارند، خود را بی کفایت می دانند و در همان آغاز کار شکست خود را متصور می شوند و حتی اگر به هدف برسند از پیروزی خود  ناراحت و اندوهناک‌اند.
 آنها که کارتون گالیور را دیده اند با شخصیت “گِلام” آشنا هستند که تکیه کلامش این بود: “من می‌دونم نمیشه”.

عباراتی مانند «تو نمی‌توانی این کار را انجام بدهی»، «این کار بیش از حد دشوار است» و«اگر شروع کنی احتمالا در نهایت شکست خواهی خورد» انگار از دهان فردی ظالم و خشن بیرون می‌آیند که تصمیم گرفته است اعتماد به نفس شما را نابود کند. متأسفانه در بیشتر مواقع، آن فرد ظالم خود شما هستید و هدفی که می‌خواهید نابودش کنید نیز خود شماست.

همه ما گه‌گاه با خودمان صحبت می‌کنیم و مکالمات درونی منفی نیز در همه ما وجود دارند. وقتی این منفی‌بافی‌ها به کرات تکرار شوند می‌توانند به خودویرانگری منجر شده و ما را از رسیدن به اهداف و زندگی‌مان باز دارند.

آنچه وضع را بدتر می‌کند این است که ما در بیشتر موارد تشخیص نمی‌دهیم دچار این رفتار غلط هستیم. در عوض، عدم موفقیت خود را ناشی از بی‌کفایتی می‌دانیم. احساس بی کفایتی نیز به نوبه خود افکار منفی دیگری را تقویت می‌کند و ما در دام خودویرانگری گرفتار می‌شویم که رهایی از آن بسیار دشوار است.

جلوی خود ویرانگری را بگیرید

یکی از نشانه‌های اینکه شما خودویرانگر هستید این است که وقتی تلاش می‌کنید به اهداف خود برسید، بدون اینکه دلیلی منطقی وجود داشته باشد در میانه راه متوقف می‌شوید. شما مهارت، توانایی و انگیزه و شوق کافی برای ادامه دارید اما چیز دیگری هست که شما را از پیشروی باز می‌دارد.

وقتی کاری را نمی‌توانید انجام دهید در حالی که توانایی انجام آن را دارید یا هنگامی که کاری را انجام نمی دهید در حالی که در اعماق وجودتان می دانید که باید آن را انجام داد، خود ویرانگری در شما سربرآورده و فعال شده است.

۷ ویژگی خودْ ویرانگران

یک شخص خود ویرانگر در واقع نمی خواهد به خودش صدمه بزند. آنچه که معمولاً اتفاق می افتد این است که آنها احساس بدی دارند، اما دقیقا دلیل آن را نمی دانند، بنابراین تحت آن احساسات رفتارهایی انجام می دهند که به خودشان آسیب می رساند.

همه ما این وجه را در درون خود داریم با این حال ، برخی آن را به شخصیت اصلی خود تبدیل می کنند. اتفاقی که برای یک فرد خود ویرانگر می افتد این است که آنها اغلب به دلیل احساس گناه در ارتباط با چیزهای  واقعی یا خیالی خود را مواخذه و توبیخ می کنند.
در این درس هفت ویژگی برجسته یک فرد خود ویرانگر را مرور می کنیم. اگر برخی از این ویژگی ها را در خود سراغ دارید دست به کار شوید و با آن مبارزه کنید. به یاد داشته باشید که شناخت و آگاهی از خود اولین گام برای اصلاح رفتار و امور است.
۱- از رسیدن به هدف و پیروزی دچار غم و اندوه می شوند

اگر چه عجیب به نظر می رسد، اما یک فرد خود مخرب وقتی که به هدف مهمی دست می یابد احساس ژرف پوچی را تجربه می کند. او هر چند برای رسیدن به هدف جنگیده است اما وقتی به هدف خود دست می یابد احساس رضایت نمی کند.

آنچه آنها هنگام مواجهه با این پیروزی ها احساس می کنند، غم و اندوه و گاهی خشمی خاص است. آنها تقریباً همیشه سعی می کنند دستاوردهای خود را کوچک جلوه دهند. آنها اعلام می کنند که احساس خوشبختی برای چنین چیز احمقانه ای پوچ است. این نشانه روشنی از خود تخریبی شخص است.
۲- دردسر راه می اندازند و بعد ناراحت می شوند

فرد خودویرانگر معمولاً اهل مجادله و دعواست. آنها بی دلیل تمایل زیادی به مشاجره دارند. در حالت مفرط، اگر دیگران بگویند “بله” آنها می گویند “نه”. اگر دیگران بگویند “سفید”، آنها می گویند “سیاه”.

در مشاجره با دیگران، عجیب نیست که آنها زبانی پرخاشجو به کار بگیرند یا بی پروا سخن بگویند. به محض عبور طوفان، آنها به شدت احساس گناه می کنند که چرا مشکل درست کرده اند. آنها همچنین نسبت به سخنان و نحوه بیان خود احساس گناه می کنند.
۳- حال خوبشان را نمی‌پذیرند حتی اگر واقعا خوب باشند

برای آدم خودتخریب، همیشه چیزی کم است. دشواری اصلی آنها  در احساس رضایت است، به ویژه در کاری که برای خودشان انجام داده اند. آنها روی لکه سیاه ورق سفید تمرکز می کنند.

اگر اتفاقاً حالشان خوب باشد یا شما حال خوب آنها را ببینید، اذیت و عصبانی می شوند آنها به شما خواهند گفت که اشتباه می کنید. حتی ممکن است احساس خطر کنند. آن‌ها به دنبال دلایلی برای توقف احساس خوب خود و و تایید ناراحتی درون خود  را می گردند.
۴- کارهای مهم و ضروری شان را به تعویق می اندازند

یک فرد خود ویرانگر خودش را تحریم می کند.  آنها اصرار دارند که کارشان را به صورت ناخودآگاه انجام دهند. بنابراین جلسات مهم را فراموش می کنند یا خواب می مانند یا زمانی را که قرار ملاقات مهمی دارند اشتباه می کنند.

گویی فرار از هر شکلی از رفاه که به آن دسترسی دارند ضروری است. وقتی به دلیل همین فراموشی یا حواس پرتی آشکار فرصت های بزرگ را از دست می دهند، دلیل جدیدی پیدا می کنند تا خودشان را مجازات کنند.
۵- تمایل به قربانی کردن خود برای دیگران

انجام کارهایی برای دیگران نه تنها خوب است ، بلکه نیز می تواند بسیار سازنده باشد. با این حال ، در مورد افراد خود ویرانگر ، این نوع اقدام نوع دوستانه معنای دیگری به خود می گیرد. به نظر می رسد که آنها مرتباً برای بهبود زندگی دیگران از خود غافل می شوند.

آنها به سادگی از رفاه خود صرف نظر می کنند تا آن را به دیگری تحویل دهند. آنها قادرند حتی یک ریال برای خودشان نگذارند تا به شخص دیگری کمک کنند و یا اینکه با رفتاری پرهزینه چاپلوسی شخص دیگری را بکنند. در عمق وجودشان، آنها برای چیزی احساس گناه می کنند .به طور کلی تصور بر این است که این دست و دل بازی و بخشندگی برای آنها شکلی از تأدیب و رستگاری است.
۶- در مقابل توهین از خودش دفاع نمی کند
یک فرد خود ویرانگر نمی داند چگونه از خود دفاع کند. در واقع ، آنها احساس نمی کنند که باید از منافع خودشان محافظت کنند. آنها چنان نظر منفی راجع به خودشان دارند که احساس می کنند ارزش هدر دادن منابع را برای جلوگیری از آسیب دیدن ندارند.
به هر حال ، این نوع افراد احساس می کنند دیگران حق دارند از آنها سوءِاستفاده کنند. بسیاری از این رفتارهای خودتخریبی با سوءِاستفاده از آنها در دوران کودکی آغاز شده است بنابراین برای آنها رفتاری عادی است.
۷- خودداری از روابط عاطفی و خویشاوندی 
برای یک فرد خود ویرانگر برقراری ارتباط موثر با دیگران دشوار است. آنها در اعماق وجود اطمینان دارند که شایسته عشق و توجه و حتی دوستی نیستند. آنها چنین احساسی دارند چرا که برای خودش ارزشی قائل نیست.
اگر استثناً با کسی رابطه خوبی برقرار کنند، احساس غریبی می کنند. صدای نامحسوسی در درون آنها می گوید “مشکلی پیش می آید” و بدین ترتیب آنها خودشان را از رابطه خارج می کنند یا دچار وسواس می شوند یا حتی به سوءِاستفاده کنندگان خود روی میاورند تا سرانجام همان رابطه خوب هم از دست می رود.

یک فرد خود ویرانگر هم خود رنج می‌برد و هم دیگران را رنج می‌دهد. گاهی اوقات مشکل به قدری حاد می شود که فرد اساساً  منزوی شده و در خلوت زندگی می کند. پتانسیل رشد افراد خودویرانگر همیشه محدود است وبه دلیل همه ای افراد، نیازمند کمک حرفه ای برای درمان هستند.


چگونه خود تخریبی را متوقف کنیم (+۱۱ توصیه‌ عملی)

شناخت و اعتراف به ایرادات و مشکلات خود همیشه آسان نیست اما انجام این کار اولین قدم برای یافتن راه حل و گام برداشتن در یک مسیر سالم است. به همان روشی که رفتارهای خود تخریبی را یاد می گیریم، باید یاد بگیریم که چگونه آنها را متوقف کنیم. توصیه‌های این درس به شما کمک می کند رفتارهای خودتخریبی را به تدریج کم کرده و در ادامه آنها را با رفتارهای مفید و سالمی جایگزین کنید که به طور موثرتری استرس شما را از بین ببرند.

استرس به صورت‌های گوناگونی خود را نشان می دهد، از جمله با علائم جسمی و عاطفی مانند تحریک پذیری، سردرد، اضطراب، خستگی و تنش عضلانی. استرس همچنین می تواند ما را به انجام رفتارهای منفی مانند پرخوری، کنار کشیدن از فعالیت های اجتماعی، رفتارهای پرخطر، سوء مصرف دارو، مواد مخدر و  نوشیدن الکل تحریک کند. ما می دانیم که این رفتارها برای ما خوب نیستند، اما احساس می‌کنیم تقریباً قادر به توقف نیستیم.

افرادی که استرس زیادی دارند، مانند والدین یا مراقبان خانواده، معمولاً با انجام تمرین برای مراقبت از خود مشکل دارند.  این نتیجه طبیعی احساس “بیش از حد کارکردن و کم ارزش بودن” است. تا اینجای کار حرفی نیست، مشکل زمانی حاد می شود که فرد برای تغذیه استرس به چرخه خطرناک غفلت از خود حرکت کند. برای برخی از افراد، به ویژه کسانی که توانایی مقابله سازنده با استرس را ندارند یا سابقه اعتیاد دارند رفتن به سوی الکل، مواد مخدر و حتی قمار به عنوان راه فرارهای موقتی، می تواند دردسرهای شدید مالی ایجاد کند.
چرا ما بهزیستی خود را خراب می‌کنیم

توجیه رفتارهای خودتخریبی این است که ما این کارها را برای از بین بردن استرس و داشتن احساس بهتر انجام می دهیم. از قضا این رفتارها معمولاً حال ما را بدتر می کند.  بعد از هر نوع افراط در رفتار (خوردن غذا یا نوشیدن، مواد، دارو … ) بدن شما نه تنها از نظر جسمی احساس ضعف می کند ، بلکه احتمالاً بخاطر عبور از برخی مرزهای اعتقادی یا اخلاقی و عدم رعایت آنها، احساس گناه و ناامیدی خواهید کرد. این فقط باعث ایجاد تنش بیشتر در زندگی شما و تداوم این رفتار می شود.

متأسفانه ، بیشتر تسکین دهنده های فوری استرس مانند مواد مخدر، الکل، غذا و دارو ضررهای جدی به بدن وارد می کنند ، به خصوص اگر به یک منبع تسکین منظم تبدیل شوند. سلامتی ذهنی و جسمی شما نه تنها برای شما بلکه برای کسانی که شما را دوست دارند و به شما وابسته هستند بسیار مهم است.
اول ببینیم رفتارهای خودتخریبی چه طیفی از رفتارهای ما را می‌تواند در بر بگیرد. در ادامه برخی از رفتارهای خودتخریبی، چگونگی شناختن آنها و نحوه انجام آنها را بخوانید.
گستره و مصادیق رفتار خود تخریبی
وقتی که کاری انجام دهی که مطمئنی باعث آسیب به خودت می شود، خواه احساسی باشد یا جسمی خودت را تخریب کرده ای. برخی از رفتارهای خود تخریبی آشکارتر است، مانند:

• اقدام به خودکشی

• پرخوری

• فعالیت های اجباری مانند قمار، بازی یا خرید

• رفتار جنسی پرخطر

• سوء مصرف دارو، الکل و مواد مخدر

• خودزنی ، مانند بریدن، خراشیدن یا سوزاندن بدن، کشیدن مو
همچنین اشکال ظریف تری از خود تخریبی وجود دارد که ممکن است حداقل در سطح آگاهانه متوجه نشوید که این کار را انجام می دهید. نمونه هایی از این موارد عبارتند از:

• خود را تحقیرکردن، اصرار داشتن به این که به اندازه کافی باهوش ، توانا یا جذاب نیستید

• تغییر دادن خود تا دیگران را خشنود کنید

• چسبیدن و وابستگی به شخصی که علاقه ای به شما ندارد

• انجام رفتار پرخاشگرانه که افراد را از شما دور می کند

• رفتارهای ناسازگار، مانند دوری کردن مداوم از دیگران، تعلل در کار و پرخاشگری منفعل

• ترحم کردن بیش از حد به خود
فراوانی و شدت این رفتارها از فردی به فرد دیگر متفاوت است. برای برخی ممکن است نادر و خفیف باشند و برای دیگران، مکرر و شدید؛ اما همیشه مشکلاتی ایجاد می کنند.

عوامل موثر در رفتارهای خود تخریبی 

داشتن یا تجربه این موارد شما را مستعد رفتارهای خودتخریبی می کند:

• مصرف الکل یا مواد مخدر

• آسیب های دوران کودکی

• سوءِ استفاده عاطفی یا جسمی

• داشتن دوستانی که خودزنی می کنند

• عزت نفس پایین

• انزوا یا محرومیت اجتماعی

رفتار خود تخریبی همچنین می تواند ناشی از اختلالات بهداشت روانی باشد، مانند:
• اختلالات اضطرابی: با ترس، نگرانی و پریشانی ناتوان کننده مشخص می شود.

• افسردگی: غم و اندوه طاقت فرسا و از بین رفتن علاقه و انگیزه های زندگی. این علائم معمولاً شامل علائم جسمی متنوعی است.

• اختلالات خوردن: شرایطی مانند بی اشتهایی، روزه‌های طولانی یا پرخوری.

• اختلالات شخصیتی: ناتوانی در برقراری ارتباط سالم با افراد دیگر.

• اختلال استرس پس از سانحه (PTSD): PTSD نوعی اختلال اضطرابی است که پس از تجربه یک واقعه آسیب زا مثل تصادف رانندگی، اخراج از کار، مرگ عزیزان یا طلاق شروع می شود. مطالعات نشان می دهد که PTSD و ویژگی های شخصیتی تکانشی ممکن است شما را در معرض خطر رفتارهای تخریبی قرار دهند. میزان رفتارهای خود تخریبی به ویژه در میان افرادی که بر اثر یک سانحه دچار عارضه جسمی شده اند زیاد است.
چگونه می توان به خودتخریبی خاتمه داد
شناخت و اعتراف به ایرادات و مشکلات خود همیشه آسان نیست اما انجام این کار اولین قدم برای یافتن راه حل و گام برداشتن در یک مسیر سالم است. به همان روشی که رفتارهای خود تخریبی را یاد می گیریم، باید یاد بگیریم که چگونه آنها را متوقف کنیم.
 از مراحل زیر برای ایجاد مکانیزم هایی استفاده کنید که به شما کمک می کند رفتارهای خودتخریبی را به تدریج کم کرده و در ادامه مسیر آنها را با رفتارهای مفید و سالمی جایگزین کنید که به طور موثرتری استرس شما را از بین ببرند.
زیاده‌روی های خود را بشناسید
 شما احتمالاً می دانید که تمایلات خودتخریبی شما چیست. مثلاً می دانید که باید به طور منظم ورزش کنید، اما این کار را نمی کنید. یا کارتان را باید در زمان خاصی تمام کنید اما تعلل می کنید؛ می دانید که خورد فست فود برای چربی بالای خود یا اضافه وزن شما مضر است اما قبل از رفتن به منزل به ساندویچی میروید. می دانید که انزوای خودخواسته تان اعصابتان را به هم می ریزد اما به آن ادامه می دهید.
شما به خوبی از این واقعیت آگاه هستید که این موارد فقط منابع کوتاه مدت لذت هستند، اما نمی توانید کار معناداری در این زمینه انجام دهید. هنگامی که تشخیص دادید کدام قسمت از برنامه های روزمره شما به سلامتی تان آسیب می رساند، باید دقیقاً مشخص کنید که چه عواملی باعث می شود آنها را انجام دهید.
روزانه از تمایلاتتان یادداشت بردارید

دقیقاً در لحظه ای که احساس تمایل به “رفتار نادرست” می کنید، در زندگی شما چه اتفاقی می افتد؟ به این رویدادها محرک گفته می شود. داشتن دفترچه برای یادداشت برداری روزانه ظرف چند روز یا چند هفته به شما کمک می کند عوامل محرک و تأثیر آنها را بر رفتار خود شناسایی کنید. به عنوان مثال، هر وقت احساس کردید دوست دارید سیگاری بکشید، یا زمانی که دلتان بسته چیپس می خواهد، یا هوس الکل می کنید یا هر چیز دیگری را که در کُنه ذهنتان می دانید رفتاری نادرست و زیاده روی است و در آن لحظه از زندگی شما می گذرد، بنویسید.

پس از مدتی که این یادداشت ها را نوشتید، به احتمال زیاد، در آنها الگویی را تشخیص خواهید داد. ممکن است دریابید که هر وقت از خواهر یا برادرتان تلفنی احوال پدر و مادر پیرتان را می پرسید، دستتان به دنبال یک سیگار می رود. یا هر وقت که همسرتان بابت فلان موضوع به شما غُر می زند، شما برای یافتن آرامش شروع به خوردن تنقلات بی ارزش غذایی می کنید، یا ممکن است کشف کنید که هر زمان وضع مالی تان خراب می شود تنها مفر آرامش تان خوردن آرام بخش یا نوشیدن الکل است.
مهارت‌های جایگزین را شناسایی کنید

وقتی محرک ها و سازوکارهای ناسالم را شناختید، باید نحوه مقابله با آنها را هم بفهمید. لیستی از مهارتهای مقابله مفید را که می تواند به شما کمک کند تا ذهن خود را آرام کرده و تنش را از بین ببرید، تهیه کنید.

این مهارت ها می توانند پیاده روی، تماس با یک دوست ، حمام کردن، کارهای ساده ای مثل نظافت کردن، آشپزی، مطالعه، گوش دادن به موسیقی یا هر کار دیگری باشد که بتواند شما را به خود سرگرم کند. دفعه بعدی که یک محرک خودتخریبی را در خود تشخیص دادید، سعی کنید یکی از این مهارت های مقابله سالم را جایگزین رفتار منفی خود کنید. وقتی موفق می شوید در برابر اصرار محرک های ناسالم مقاومت کنید، از احساس خوبی که دارید تعجب خواهید کرد.

قدم های کوچک بردارید
بسته به اینکه رفتارهای بد شما در زندگی روزمره چطور ریشه دوانده است، عاقلانه این است که این رفتارهای ناسالم را به آرامی و به تدریج کنار بگذارید. اگر بخواهید یکباره کل یک رفتار ناسالم و مخرب را با رفتاری سالم جایگزین کنید احتمالا شکست خواهید خورد. بهتر است که هر بار کمی از رفتار تخریبی خود کم کنید. سهولت این تغییرات اندک به شما کمک می کند تا در طولانی مدت تلاش هایتان به موفقیت تبدیل شوند.
اشتباهات خود را بپذیرید
یکی از واکنش هایی که در خود تخریب گری اتفاق می‌افتد، طفره رفتن از قبول مسئولیت اشتباهات و فرار از حل مسئله است. افراد در این هنگام، به جای پرداختن به مسئله ی اصلی و تدبیر اقدام مناسب، دائم به انتقاد کردن از خود و دیگران می پردازند. بهتر است تصمیم بگیرید که به استقبال مشکلات رفته و با پذیرش اشتباهات خود، به جای استفاده از شیوه ی نامناسب، مسئله ی اصلی را دیده و اقدام مناسب را انجام دهید.
تقویت اعتماد به نفس
افرادی که خود تخریب گری بالایی دارند، دائم در حال سرکوب کردن استعداد هایشان هستند؛ آن ها هیچ تلاشی برای مشاهده ی توانمندی های خود نمی کنند. ما باید سعی کنیم تا صداهای منفی درونمان را خاموش کنیم و اعتماد بیشتری به خود و توانایی هایمان داشته باشیم.
از توهم کامل بودن رها شوید
سرانجام باید از توهم کامل و بی نقص بودن رها شوید و بپذیرید که تنها زمانی می توانید رشد کنید که نقص هایی داشته باشید. اگر چیزی به کمال خود برسد، هرگز نمی تواند پیشرفت کنید.
مراقبه یا ذهن آگاهی را تمرین کنید
تنش ذهنی و اضطراب از مهمترین عللی است که زمینه ساز خودتخریبی در فرد می شود. انجام مراقبه روزانه با تخلیه تنش های درونی به شما کمک می کند که کمتر به خودتخریبی روی آورید. به عنوان مثال می توان به مراقبه پیاده روی، هنر درمانی آگاهانه ، ذکر گفتن، تجسم رنگ و غیره اشاره کرد. برای آشنایی با نحوه مراقبه به این درس ها در سواد زندگی مراجعه کنید.
به احساسات خود اجازه بروز دهید
مسدود کردن احساساتی مثل گریستن، خندیدن یا فریاد کشیدن  موجب می شود که فشار درونی شما افزایش یافته و به شکل خود تخریبی بروز کند. درست مثل دیگی در حال جوش که راهی برای خروج بخار ندارد و سرانجام منفجر می شود. از بروز احساساتتان خجالت نکشید و گریه کردن یا خندیدن را به عنوان راه مقابله با خودتخریبی تجربه کنید. همچنین می توانید از رقصیدن، بازی کردن، نقاشی کشیدن، آواز خواندن و هر کار دیگری که باعث تخلیه احساسات شما می شود بهره بگیرید.
خودتان را دوست بدارید
خودتان را دوست بدارید. دوست داشتن خود به معنی مراقبت از نیازهای عاطفی شماست. مراقبت از خود به طور کلی بیشتر به سمت بدن شما گرایش دارد: این شامل تغذیه مناسب، خواب کافی، نوشیدن آب کافی، پوشیدن لباس راحت، سالم ماندن و غیره است. گاهی به خودتان هدیه بدهید یا بخشی از روز را در هفته آنطور که دلتان می خواهد بگذرانید. دوست داشتن و مهربان بودن با خود به سادگی از شما در برابر رفتارهای خودتخریبی محافظت می کند.
خودکاوی کنید
همه ما بخش های تاریکی در ذهن خود داریم که دلمان نمی خواهد از آن حرف بزنیم. این بخش های تاریک زمینه بسیاری از رفتارهای خودویرانگر است. اوقاتی را به خودکاوی و سفر به اعماق روح و ذهن خود اختصاص دهید. تاریکی های وجود خود را بشناسید و به جای انکار و سرکوب، شیاطین وجود خود را در آغوش بگیرید. نسبت به این بخش از روح و ذهن خود شفقت داشته باشید و بر آن نور مهربانی بتابانید.
سخن آخر
تمایلات خود تخریبی می تواند هشیار و ناخودآگاه باشد با این حال در نهایت باعث آسیب به سلامتی، خوشبختی و رفاه طولانی مدت ما می شوند. اما حتماً به یاد داشته باشید که این رفتارهای مضر، نشانه زخم عمیق تری است که باید به آن ترحم کرد. زخمی که باید به روشی سالم بیان شود.
مهم است که به یاد داشته باشید که شما تنها نیستید. با رشد بیشتر آگاهی از خود، مراقبت از خود ، بخشش خود و عشق به خود، اولین قدم به جلو را در سفر شفابخش خود بردارید تا در نهایت از تمایلات خودتخریبی خود آزاد شوید.
نکته مهم
در بسیاری از موارد می‌توان با تلاش شخصی به رفتارهای خودتخریبی خاتمه داد یا از آنها کاست؛ اما در مواردی نیاز به مراجعه به درمانگر و پزشکان متخصص وجود دارد. اگر خودتخریبی شخص به آسیب های جدی منجر شود و یا این که فرد از پذیرش رفتار خودتخریبی سرباز زند حتما لازم است که اطرافیان با یک درمانگر یا پزشک متخصص مشاوره کنند.

نظرات خود را برای ما ارسال کنید

شادی میرزایی چهارشنبه , ۳ اسفند ۱۴۰۱ - ۲۲:۵۰

متن مفیدی بود ممنونم

اعظم اردالی چهارشنبه , ۳ اسفند ۱۴۰۱ - ۱۱:۵۵

این متن در عین خلاصه بودن بسیار دقیق است.برای من مفید بود
بسیار متشکرم

ملیکا دوشنبه , ۱ اسفند ۱۴۰۱ - ۱۸:۴۸

خیلی ممنون بابت این مطالب خوب و ارزنده اگر خودمون رو دوست داشته باشیم میتونیم بقیه رو هم دوست داشته باشیم.

شهلا دوشنبه , ۱ اسفند ۱۴۰۱ - ۴:۳۵

فوق العاده مفید و امیدوار کننده .سپاس فراوان .نه

شهلا دوشنبه , ۱ اسفند ۱۴۰۱ - ۴:۳۴

فوق العاده مفید و امیدوار کننده .سپاس فراوان

ناشناس یکشنبه , ۳۰ بهمن ۱۴۰۱ - ۸:۳۶

چه مطلب جالبی بود…آفرین بر اول فارس

آخرین اخبار