جعفرگلابی : واقعا باید ایمان بیاوریم كه با نوع رفتار همه ما كشور را خدا نگه داشته است و این مردم هستند كه برای ایران دلیری كرده و میكنند.چه اینكه اگر به دست ما بود چه بسا تاكنون نه از تاك نشان مانده بود نه تاكنشان! نیاز به بازشكافی بدیهیات نیست كه مشكلات اقتصادی ما ناشی از عملكرد یك وزیر آن هم طی چندماه نیست و اتفاقا همین كه با این همه حوادث بزرگ و پردامنه دولت توانسته است كارها بكند و اقتصاد كشور را سرپا نگه دارد، امتیاز آقای پزشكیان است.
اما با چنین اوضاعی چرا عدهای در مجلس یقه وزیر اقتصاد را گرفته همه كاسه و كوزهها را برسرش شكستند، محل تامل فراوان دارد. بركناری آقای همتی توسط مجلس نشان داد كه هنوز هم بیش از آنكه از بیرون ضربه بخوریم تهدیدها از درون است.آقای پزشكیان با سخاوت هرچه تمامتر تلاش كرد كه نه با شعار بلكه از طریق یك كابینه فراجناحی خیال خود را از فشارهای درونی راحت كند و با تمام توان به مصاف تهدیدهای بیرونی برود.
البته او اصل مشكل را خوب تشخیص داد ولی نسخهاش كارگر نیفتاد و میبینیم كه در سختترین شرایط ممكن از پشت سر برای دولت چالشسازی میشود و اكنون كه گام اول را با موفقیت برداشتهاند، احتمالا با سماجت بیشتری پروژههای زمیناندازی دولت پیگیری میشود! در همه مقاطع تاریخی هرگاه شكستی حاصل شده است بیش از آنكه خطوط مقدم را مورد وارسی قرار دهیم باید به پشت جبهه بنگریم و علل و عوامل اصلی هزیمتها را در آنجا جستوجو كنیم.
نه تنها اكنون فشار به قوه مجریه آشكارا و از بطن مجلس ظهور پیدا كرد بلكه بعد از مدت كوتاهی ازتصدی دولت تحركات سازمان یافته برای مانعتراشیها و مسالهسازیها نمود داشت.استشمام این تحركات بهقدری شدید شد كه صاحبنظران و ناظران احساس خطر كردند و هشدار دادند و عاقبت خودسریهای تشنجساز درسال ۹۶ را گوشزد كردند و شاید نهی بزرگان مانع از بروز بحرانهای خودساخته شد!
اكنون جناب آقای پزشكیان حتما دریافته است كه رقابتهای درونی و تعجیل برای كسب پستها و مقامها از سوی طالبان قدرت تعارف بردار نیست و در بدترین شرایط تعقیب میشود.
در واقع برای این دسته از سیاسیون ضرورت وفاق و همدلی و درك شرایط خطیر كشور شوخی بیش نیست و گویی اگر در محاصرهای چون شعبابیطالب گرفتار شویم عدهای (كه البته گرسنه نیستند و نمیشوند) سنگ بر شكم میبندند ولی از تلاش برای كسب فلان منصب دست بر نمیدارند!
كاملا روشن است كه وفاق باچنین افراد وجریانهایی جواب نمیدهد وآب در هاون كوبیدن است . اما این پرسش وجود دارد كه چرا عقلای اصولگرایان ساكتند و ضرورت وفاق را نمیشناسند و به افشای افراطیون هم جناحی خود نمیپردازند؟آیا آقای پزشكیان باید از آنها هم قطع امید كند؟ مسوولیت سنگین جناح اصولگرا كه داعیه ولایتمداری دارد و قاعدتا بایدشكست دولت را شكست خود و همه بداند بیش از همیشه است.
اما آقای پزشكیان نمیتواند به انتظار كنترل افراطیون از سوی بزرگترهایشان بنشیند، وی راهی جز وفاق با مردم و تكیه بر هوش و آگاهی و مسوولیتشناسی ملت ندارد.هرچند وی وعده روشنی در تبلیغات انتخاباتی نداد ولی باید براصول اعلام شده خود پایمردی كند و بدون كوچكترین خللی در عزمش مصالح كشور را بدون رودربایستی و با قاطعیت پیگیری كند.
چنین روشی امید مردم را دوچندان خواهد كرد و ملت را پشت سر رییسجمهور قرار خواهد داد.شرایط بهگونهای نیست كه بتوان همه خصوصا تندروهای بیملاحظه را راضی كرد. اساسا آنها در هیچ شرایطی راضی نمیشوند و مشی و منش همه افراطیون دنیا «یا همهچیز یا هیچ چیز» است.
امروز نیاز به قاطعیت وتحرك وابتكار و شجاعت وصراحت ومیدانداری رییسجمهور بیش از هر زمان دیگر ضروری و فقدان نقشآفرینی برجسته او خسارتساز و یأسآفرین خواهد بود.جلب حمایت و مشاركت توفانوار مردم، افراطیون را در انزوا و انفعال مطلق قرار خواهد داد.منبع:اعتماد آقای پزشکیان چه مشکلی داری با مردم وفاق نمیکنی؟
جعفرگلابی : واقعا باید ایمان بیاوریم كه با نوع رفتار همه ما كشور را خدا نگه داشته است و این مردم هستند كه برای ایران دلیری كرده و میكنند.چه اینكه اگر به دست ما بود چه بسا تاكنون نه از تاك نشان مانده بود نه تاكنشان! نیاز به بازشكافی بدیهیات نیست كه مشكلات اقتصادی ما ناشی از عملكرد یك وزیر آن هم طی چندماه نیست و اتفاقا همین كه با این همه حوادث بزرگ و پردامنه دولت توانسته است كارها بكند و اقتصاد كشور را سرپا نگه دارد، امتیاز آقای پزشكیان است.
اما با چنین اوضاعی چرا عدهای در مجلس یقه وزیر اقتصاد را گرفته همه كاسه و كوزهها را برسرش شكستند، محل تامل فراوان دارد. بركناری آقای همتی توسط مجلس نشان داد كه هنوز هم بیش از آنكه از بیرون ضربه بخوریم تهدیدها از درون است.آقای پزشكیان با سخاوت هرچه تمامتر تلاش كرد كه نه با شعار بلكه از طریق یك كابینه فراجناحی خیال خود را از فشارهای درونی راحت كند و با تمام توان به مصاف تهدیدهای بیرونی برود.
البته او اصل مشكل را خوب تشخیص داد ولی نسخهاش كارگر نیفتاد و میبینیم كه در سختترین شرایط ممكن از پشت سر برای دولت چالشسازی میشود و اكنون كه گام اول را با موفقیت برداشتهاند، احتمالا با سماجت بیشتری پروژههای زمیناندازی دولت پیگیری میشود! در همه مقاطع تاریخی هرگاه شكستی حاصل شده است بیش از آنكه خطوط مقدم را مورد وارسی قرار دهیم باید به پشت جبهه بنگریم و علل و عوامل اصلی هزیمتها را در آنجا جستوجو كنیم.
نه تنها اكنون فشار به قوه مجریه آشكارا و از بطن مجلس ظهور پیدا كرد بلكه بعد از مدت كوتاهی ازتصدی دولت تحركات سازمان یافته برای مانعتراشیها و مسالهسازیها نمود داشت.استشمام این تحركات بهقدری شدید شد كه صاحبنظران و ناظران احساس خطر كردند و هشدار دادند و عاقبت خودسریهای تشنجساز درسال ۹۶ را گوشزد كردند و شاید نهی بزرگان مانع از بروز بحرانهای خودساخته شد!
اكنون جناب آقای پزشكیان حتما دریافته است كه رقابتهای درونی و تعجیل برای كسب پستها و مقامها از سوی طالبان قدرت تعارف بردار نیست و در بدترین شرایط تعقیب میشود.
در واقع برای این دسته از سیاسیون ضرورت وفاق و همدلی و درك شرایط خطیر كشور شوخی بیش نیست و گویی اگر در محاصرهای چون شعبابیطالب گرفتار شویم عدهای (كه البته گرسنه نیستند و نمیشوند) سنگ بر شكم میبندند ولی از تلاش برای كسب فلان منصب دست بر نمیدارند!
كاملا روشن است كه وفاق باچنین افراد وجریانهایی جواب نمیدهد وآب در هاون كوبیدن است . اما این پرسش وجود دارد كه چرا عقلای اصولگرایان ساكتند و ضرورت وفاق را نمیشناسند و به افشای افراطیون هم جناحی خود نمیپردازند؟آیا آقای پزشكیان باید از آنها هم قطع امید كند؟ مسوولیت سنگین جناح اصولگرا كه داعیه ولایتمداری دارد و قاعدتا بایدشكست دولت را شكست خود و همه بداند بیش از همیشه است.
اما آقای پزشكیان نمیتواند به انتظار كنترل افراطیون از سوی بزرگترهایشان بنشیند، وی راهی جز وفاق با مردم و تكیه بر هوش و آگاهی و مسوولیتشناسی ملت ندارد.هرچند وی وعده روشنی در تبلیغات انتخاباتی نداد ولی باید براصول اعلام شده خود پایمردی كند و بدون كوچكترین خللی در عزمش مصالح كشور را بدون رودربایستی و با قاطعیت پیگیری كند.
چنین روشی امید مردم را دوچندان خواهد كرد و ملت را پشت سر رییسجمهور قرار خواهد داد.شرایط بهگونهای نیست كه بتوان همه خصوصا تندروهای بیملاحظه را راضی كرد. اساسا آنها در هیچ شرایطی راضی نمیشوند و مشی و منش همه افراطیون دنیا «یا همهچیز یا هیچ چیز» است.
امروز نیاز به قاطعیت وتحرك وابتكار و شجاعت وصراحت ومیدانداری رییسجمهور بیش از هر زمان دیگر ضروری و فقدان نقشآفرینی برجسته او خسارتساز و یأسآفرین خواهد بود.جلب حمایت و مشاركت توفانوار مردم، افراطیون را در انزوا و انفعال مطلق قرار خواهد داد.منبع:اعتماد
🔗 لینک کوتاه:
💬 دیدگاهها (0)
نظر خود را بنویسید