در روزهایی که کشور عزیزمان درگیر مهمان ناخواسته ایی شده است و تا به این لحظه همه هر طور که در توان دارند سعی می کنند با همکاری همدیگر جلو شیوع این آسیب را بگیرند ، بیماری که با همه نگرانی هایی که به وجود آورده است اما یک حس خوبی را در بین همه ایجاد نموده است که بغیر از اینکه حواسمان به خودمان باشد باید مراقبت عزیزترین افراد خودمان نیز باشیم.
دراین روزها که بدلیل شرایط کاری در شهر در حال رفت وآمد هستم مواردی را دیدم که خالی از لطف نبود خدمت همه عزیزان عرض کنم ؛ اینروزها شعار هایی در فضاهای مختلف دست به دست هم می چرخد که لطفا از خانه های خود بیرون نروید تا کمتر در معرض آسیب قرار بگیرید و شخصا نیز خودم به همه اطرافیان این را تاکید کردم، اما واقعا دیدم عمق فاجعه خیلی عمیق تر از آن است که فکر می کنیم ! بله عزیزانی را دیدم و پیگیر شدم که چرا و به چه دلیلی از خانه بیرون می آیند ؟ بله این عزیزان افراد با آبرویی هستند که در آمدشان در گروه فروششان( دست فروشان ) و کار کردن آنان است یعنی اگر سرکار نروند ممکن است برای فراهمکردن مایحتاج خود آسیب ببینند و این بود که دوباره برای رضای خدا و برای درست شدن روزگار خودمان هم که شده، چند صباحی را بر مدار مروت و رحم، بگذرانیم، بدانیم که پیش از ما، در ادوار مختلف تاریخی هم اتفاق افتاده که مردم در شرایط تنگناهای بدتر قرار گرفته اند اما توانسته اند با کمک به هم و البته کمکِ هم عبور کنند. یک نمونه تاریخی اش هم اینکه؛ می گویند خدا به موسی گفت: قحطی خواهد آمد به قومت بگو آماده شوند، موسی به قومش گفت و قومش، از دیوار خانه ها سوراخ ایجاد کردند که در هنگام سختی به داد هم برسند که این قحطی بگذرد. مدتی گذشت قحطی نیامد موسی از خدا علت را پرسید خدا به او گفت من دیدم که قوم تو به هم رحم کردند من چگونه به این قوم رحم نکنم؟ بله، خداوند، ارحم الراحمین است و زمانی که ما را نسبت به هم برمدار مروت و به حال رحم و شفقت ببیند، رحمت را در حق ما تمام می کند پیامبر بزرگوار ما نیز راز زندگی سعادتمندانه را در دو کلمه بیان فرموده اند؛ ارحموا ترحموا. رحم کنید تا مورد رحم قرار گیرید. یعنی همان مثل معروف که می گوید از هر دستی که بدهی، با همان دست می گیری خب اگر نیکی بدهی، خیر می بینی و می گیری و اگر خدای ناکرده، دستت طعم بی رحمی داشته باشد، روشن است که زخم برخواهد داشت پس برای سلامت خودمان هم که شده، مراقب زندگی همدیگر باشیم تا چاره شود روزگاری که بی چاره می نماید، یک تصویر زشت از این بیچارگی همان است که دارد رمق ما را می گیرد به اسم گران فروشی به اسم احتکار، به اسم اختلاس و به هزار اسم دیگر اما اگر به هم رحم کنیم، جای همه این ها را خوبی و خیر می گیرد و همه از نعمات آن برخوردار می شویم. تا ساعاتی دیگر برنامه ی جدیدی را که با دوستان همیشه عزیزم انجام دادهایم را اطلاع رسانی خواهیم کرد.
پایان کلام را با شعری از شاعر شهرم سعدی شیرین سخن به پایان می رسانم که :
اَلا گر طلبکار اهل دلی/ ز خدمت مکن یک زمان غافلی
علی اکبر زارعی_شیراز
💬 دیدگاهها (0)
نظر خود را بنویسید