هیچ چیز معناداری به سرعت انجام نمیشود.
زوتوپیا (Zootopia) فیلمی سرگرمکننده که برندهی جایزهی اسکار بهترین فیلم پویانمایی است انتخاب خوبی برای یک وقتگذرانی یکی دو ساعته است. یکی از جالبترین لحظات فیلم زمانی است که شخصیتهای اصلی داستان از بوروکراسی دولتی رایجی مثل ادارهی صدور مجوز یا گذرنامه بازدید میکنند. ادارات تماماً توسط تنبلها (نوعی از حیوانات) اداره میشوند. این فیلم به شکل هنرمندانهای حرکات کند تنبلها را کش میدهد. قهرمان فیلم از روی بیطاقتی روی میز ضربه میزند و نومیدانه تلاش میکند حرف طرف مقابل را قطع کند و به شکل دیوانهواری میخواهد سرعت همه چیز را بالا ببرد، اما هیچ فایدهای ندارد. تنبل کارش تنبلی است، بنابراین آن را به شکل دیوانهکنندهای آهسته، خودخواسته و سنجیده انجام میدهد. اما یک چیز را میدانید؟ تنبل بودن چیز خوبی است.
چند سال پس از تماشای زوتوپیا از زبان دوست خوبی شنیدم که میگفت: «میتونم یک چیزی بهت بگم؟ هروقت استرس یا نگرانی به سراغم میاد، وانمود میکنم تنبلم!» پرسیدم: «چی؟» توضیح داد: «مثلاً کارها را خیلی خیلی آهسته انجام میدهم. اینجوری!» او در عمل نشان داد چطور وانمود میکند با عذاب و سختی حرکت میکند، مثلاً سرش را مثل لاکپشت برگرداند و طوری چشمانش را باز و بسته کرد که انگار بینهایت خسته است. نکتهی جالب داستان دوستم اینجاست که حق با اوست، ترفند او واقعاً جواب میدهد.
فلسفۀ آهستگی|چگونه از زندگیِ آهسته لذت ببریم؟
کارلو پِترینی سال ۱۹۸۶ در حالی که از افتتاح شعبهی جدیدی از مکدونالد در مرکز رُم خشمگین بود، موجب زایش جنبش «آهسته» شد. «آهسته» از دائوئیسم گرفته تا دکارت، ریشهی فلسفی دیرینهای دارد. «آهسته» جنبهی وسیعی از فرهنگ زیباییشناسی ژاپنی است. آهسته خوردن، فرهنگ آهسته و دوستیهای آهسته سه روشی هستند که به کمک آنها میتوانید از آهستگی بیشتر در زندگی به منفعت برسید.
هیچ چیز معناداری به سرعت انجام نمیشود.
زوتوپیا (Zootopia) فیلمی سرگرمکننده که برندهی جایزهی اسکار بهترین فیلم پویانمایی است انتخاب خوبی برای یک وقتگذرانی یکی دو ساعته است. یکی از جالبترین لحظات فیلم زمانی است که شخصیتهای اصلی داستان از بوروکراسی دولتی رایجی مثل ادارهی صدور مجوز یا گذرنامه بازدید میکنند. ادارات تماماً توسط تنبلها (نوعی از حیوانات) اداره میشوند. این فیلم به شکل هنرمندانهای حرکات کند تنبلها را کش میدهد. قهرمان فیلم از روی بیطاقتی روی میز ضربه میزند و نومیدانه تلاش میکند حرف طرف مقابل را قطع کند و به شکل دیوانهواری میخواهد سرعت همه چیز را بالا ببرد، اما هیچ فایدهای ندارد. تنبل کارش تنبلی است، بنابراین آن را به شکل دیوانهکنندهای آهسته، خودخواسته و سنجیده انجام میدهد. اما یک چیز را میدانید؟ تنبل بودن چیز خوبی است.
چند سال پس از تماشای زوتوپیا از زبان دوست خوبی شنیدم که میگفت: «میتونم یک چیزی بهت بگم؟ هروقت استرس یا نگرانی به سراغم میاد، وانمود میکنم تنبلم!» پرسیدم: «چی؟» توضیح داد: «مثلاً کارها را خیلی خیلی آهسته انجام میدهم. اینجوری!» او در عمل نشان داد چطور وانمود میکند با عذاب و سختی حرکت میکند، مثلاً سرش را مثل لاکپشت برگرداند و طوری چشمانش را باز و بسته کرد که انگار بینهایت خسته است. نکتهی جالب داستان دوستم اینجاست که حق با اوست، ترفند او واقعاً جواب میدهد.
هیچ چیز معناداری به سرعت انجام نمیشود.
زوتوپیا (Zootopia) فیلمی سرگرمکننده که برندهی جایزهی اسکار بهترین فیلم پویانمایی است انتخاب خوبی برای یک وقتگذرانی یکی دو ساعته است. یکی از جالبترین لحظات فیلم زمانی است که شخصیتهای اصلی داستان از بوروکراسی دولتی رایجی مثل ادارهی صدور مجوز یا گذرنامه بازدید میکنند. ادارات تماماً توسط تنبلها (نوعی از حیوانات) اداره میشوند. این فیلم به شکل هنرمندانهای حرکات کند تنبلها را کش میدهد. قهرمان فیلم از روی بیطاقتی روی میز ضربه میزند و نومیدانه تلاش میکند حرف طرف مقابل را قطع کند و به شکل دیوانهواری میخواهد سرعت همه چیز را بالا ببرد، اما هیچ فایدهای ندارد. تنبل کارش تنبلی است، بنابراین آن را به شکل دیوانهکنندهای آهسته، خودخواسته و سنجیده انجام میدهد. اما یک چیز را میدانید؟ تنبل بودن چیز خوبی است.
چند سال پس از تماشای زوتوپیا از زبان دوست خوبی شنیدم که میگفت: «میتونم یک چیزی بهت بگم؟ هروقت استرس یا نگرانی به سراغم میاد، وانمود میکنم تنبلم!» پرسیدم: «چی؟» توضیح داد: «مثلاً کارها را خیلی خیلی آهسته انجام میدهم. اینجوری!» او در عمل نشان داد چطور وانمود میکند با عذاب و سختی حرکت میکند، مثلاً سرش را مثل لاکپشت برگرداند و طوری چشمانش را باز و بسته کرد که انگار بینهایت خسته است. نکتهی جالب داستان دوستم اینجاست که حق با اوست، ترفند او واقعاً جواب میدهد.
🔗 لینک کوتاه:
💬 دیدگاهها (0)
نظر خود را بنویسید