کمیته نروژی نوبل خانم ماچادو را «چهرهای کلیدی و همبستگیبخش» در مواجهه با حکومت «بیرحم» ونزوئلا توصیف کرده و او را برای «تلاش خستگیناپذیر در ترویج حقوق دموکراتیک برای مردم ونزوئلا و برای مبارزه در راه یک گذار عادلانه و مسالمتآمیز از دیکتاتوری به دموکراسی» ستوده است.
در تماس تلفنی که خبر برنده شدن نوبل به ماریا کورینا ماچادو داده شد، او گفت: «این مایه افتخار من است. از طرف مردم ونزوئلا سپاسگزارم. هنوز به هدفمان نرسیدهایم، برایش تلاش سختی میکنیم و مطمئنم که پیروز خواهیم شد.»
این سیاستمدار ونزوئلایی در حالی برنده نوبل صلح شد که مقامهایی از کشورهای مختلف جهان در هفتههای اخیر از اهدای جایزه نوبل به دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا حمایت کرده بودند.
ماچادو یکی از رهبران سرسخت اپوزیسیون در ونزوئلا است که بارها در اعتراضات مردمی، انتقاد از سرکوب و دفاع از حقوق بشر نقش داشته است. در سال ۲۰۱۴، پس از سخنرانی در سازمان کشورهای آمریکایی در انتقاد از رژیم مادورو، کرسی نمایندگی او به صورت غیرقانونی لغو شد.
در انتخابات داخلی اپوزیسیون در سال ۲۰۲۳، او با کسب بیش از ۹۲٪ آرا، پیروز شد اما با ممنوعیت ۱۵ ساله از حضور در مناصب دولتی توسط دولت مادورو روبرو گردید. با وجود این محدودیتها، ماچادو به مبارزه برای دموکراسی ادامه داد و الهامبخش جنبش اعتراضی علیه استبداد شد. او همچنین در سال ۲۰۲۴ برنده جایزه حقوق بشری Václav Havel و جایزه ساخاروف برای آزادی اندیشه شد.
ماچادو به عنوان یکی از زنان تاثیرگذار جهان از سوی BBC (۲۰۱۸) و مجله تایم (۲۰۲۵) معرفی شده است. او نه تنها نماد مقاومت در برابر استبداد، بلکه صدایی مهم در دفاع از ارزشهای دموکراتیک و آزادی بوده است.
💬 دیدگاهها (0)
نظر خود را بنویسید