متهم ردیف اول: اعدامم نکنید ؛گاوصندوقی طراحی كردم كه با هیچ روشی باز یا تخریب نمی‌شود

به گزارش اول فارسف «آرمین و هاتف» متهمان ردیف اول و دوم پرونده سرقت از صندوق امانات بانک ملی شعبه دانشگاه كه 20 و 21 آبان 1402 طی گفت‌وگویی  از زندگی و نحوه ورودشان به بانک ملی شعبه دانشگاه توضیحاتی ارایه كرده بودند با اتهاماتی همچون «قطع ید و افساد فی الارض» مواجه شده‌اند كه به تازگی حكم «قطع ید» این متهمان نقض، اما پرونده افساد فی الارض آنها هنوز نقض نشده است. با توجه به اینكه آرمین از هوش بالایی برخوردار است و هاتف دچار اختلالات روانی و دارای كارت معافیت از خدمت است، امید است حكم افساد فی الارض این دو متهم از سوی دیوان عالی كشور نقض شود. به خصوص اینكه پرونده این دو متهم سیاسی نیست و آنها در توبه نامه‌ای كه زیرنظر اجرای احكام زندان به شعبه 10 دادگاه كیفری یك ارسال‌شد، طلب عفو و بخشش كرده‌اند. امید است دستگاه قضا در مورد اتهام افساد فی الارض این دو متهم تجدیدنظر كند، چراكه سارق اصلی بانک ملی طی مدت زمانی كه در زندان است، گاوصندوقی را طراحی كرده و مدعی است كه هیچ كس نمی‌تواند آن را باز كند. این موضوع نشان می‌دهد او می‌تواند برای كشور در جهت رفع نقاط ضعف سیستم‌های امنیتی و موارد ایمنی مفید واقع شود. مستنداتی كه در این گزارش جهت صحت صحبت‌های سارق اصلی بانک ملی شعبه دانشگاه لازم بوده، نزد این روزنامه محفوظ است. بانک باید موارد ایمنی را رعایت و محتوای صندوق امانات را تضمین می‌كرده «محمود علیزاده‌طباطبایی»، وكیل دادگستری درباره موارد حقوقی پرونده سرقت از صندوق امانات بانک ملی شعبه دانشگاه و اتهام افساد فی الارض متهمان ردیف اول و دوم این پرونده می‌گوید: «در مورد اتهام افساد فی الارض كه متهمان ردیف اول و دوم پرونده با آن مواجه شده‌اند باید بگویم كه از جهت گستردگی، جرم آنها شامل كل كشور نمی‌شود؛ گستردگی جرم در قانون به معنای این است كه كل كشور را شامل شده باشد. در حالی كه این پرونده فقط مربوط به شهر تهران می‌شود. بنده تصور می‌كنم كه دیوان عالی كشور رای اتهام افساد فی الارض متهمان ردیف اول و دوم پرونده سرقت از صندوق امانات بانک ملی شعبه دانشگاه را نقض كند، مگر اینكه بخواهد با این پرونده سیاسی برخورد كند، اما اگر با این پرونده سیاسی برخورد نشود و فقط به آنچه رخ داده اكتفا شود، حكم افساد فی الارض باید در دیوان عالی كشور نقض و به حبس تبدیل شود. همچنین مشخص است كه سارق اصلی همكاری‌های لازم را با ضابطان قضایی و دستگاه قضا انجام داده است؛ طبق ماده ۳۷ و ۳۸ قانون مجازات اسلامی در صورتی كه محكوم همكاری‌های لازم را با دستگاه قضا انجام دهد باید از تخفیفاتی برخوردار شود. ضمن اینكه در این پرونده بیشتر مسوولیت با بانک بوده است. بانک باید موارد ایمنی را به ‌شدت رعایت می‌كرده كه یك سارق به راحتی وارد بانک نشود. بنابراین با توجه به اینكه پرونده سرقت از صندوق امانات بانک ملی شعبه دانشگاه سیاسی نیست، متهمان ردیف اول و دوم این پرونده مستحق اعدام نیستند و به احتمال زیاد دیوان عالی كشور رای افساد فی الارض را نقض خواهد كرد. تصور می‌كنم قوه قضاییه حتما به این دو متهم كمك خواهد كرد. به خصوص اینكه طبق قانون، گستردگی جرم در این پرونده در سطح كشور نبوده و فقط استان تهران را شامل می‌شده؛ بنابراین مشمول تبصره ماده ۲۶۸ قانون مجازات است و مشمول متن ماده نیست.» علیزاده‌طباطبایی درباره اینكه در تمام دنیا از افراد هكر یا افرادی كه از هوش بالایی برخوردار هستند و در راه درستی استفاده نمی‌كنند، بهره می‌برند نیز می‌گوید: «ایران هم باید از افرادی كه دارای هوش بالایی هستند و بنا به دلایلی در راه درست استفاده نمی‌كنند، بهره ببرد، چراكه این اقدام به نفع كشور است. صرفا نباید از اشرار در برخی موارد استفاده شود و افراد باهوش مثل سارق اصلی بانک ملی كه بنا به هر دلیلی اشتباه كرده را رها كنند. بنابراین امیدوارم حكم سلیقه‌ای اعمال نشود، چراكه طبق تبصره ماده ۲۶۸ قانون مجازات اگر افساد گسترده نباشد متهم به حبس محكوم می‌شود. جرمی كه سارق اصلی بانک ملی مرتكب شده، گسترده نبوده و فقط در شهر تهران بوده است. از نظر بنده بانک باید موارد ایمنی را رعایت و صندوق‌های امانات و محتوای آن را برای مشتریان تضمین می‌كرده. اینكه بانک صندوق‌ها را اجاره دهد و بعد عنوان كند كه از محتوای آن بی‌اطلاع بوده به نوعی نشان‌دهنده بی‌مسوولیتی است.» می‌توانم نقاط ضعف موارد ایمنی و سیستم‌های امنیتی را بپوشانم «آرمین»؛ متهم ردیف اول پرونده سرقت از صندوق امانات بانک ملی شعبه دانشگاه از قوه قضاییه درخواست بخشش كرده و در مورد گاوصندوقی كه در زندان به صورت دستی طراحی كرده می‌گوید: «به صورت ناخوداگاه همیشه نوع نگاهم نسبت به یكسری اماكن، وسایل و اشیایی كه موارد ایمنی روی آنها گذاشته شده، حساس بوده و هست. مثلا وقتی می‌گویند فلان گاوصندوق، ضدسرقت است یا این مكان، مكان ایمنی است سریع در مورد آن تحقیق می‌كنم. تحقیقاتم هم نشان داده آنقدری كه برخی شركت‌ها در مورد ایمنی گاوصندوق‌هایشان تبلیغ می‌كنند، ایمن نیستند یا اصلا بعضی از آنها ایمنی ندارند. گاوصندوق‌ها یك دیتیل كلی دارند كه باز كردن اكثر آنها كار سختی نیست و هر گاوصندوق روش باز كردن مخصوص به خودش را دارد یا هر قفلی قبل از اینكه ساخته شود، كلید آن ساخته شده و بر اساس همان كلید، قفل را طراحی می‌كنند. اكثر گاوصندوق‌ها با پیچ‌گوشتی و دیلم راحت باز می‌شوند یا بعضی دیگر از گاوصندوق‌ها با دستگاه هوابرش باز می‌شوند؛ با اطلاع از این موارد در مدتی كه داخل زندان هستم شروع به طراحی گاوصندوقی كردم كه اصلا هیچ كس نمی‌تواند آن را به راحتی باز كند. من تمام نقطه ضعف‌هایی كه در گاوصندوق‌های دیگر وجود دارد را می‌شناسم. به همین خاطر با اكتفا به این نقاط ضعف گاوصندوقی را به صورت دستی طراحی كردم كه با هیچ روشی باز یا تخریب نمی‌شود و این‌گونه نقاط ضعف ایمنی به نقاط مثبت تبدیل می‌شود. در این سه سالی كه زندان هستم حدود هزار گاوصندوق طراحی كردم تا اینكه چند ماه پیش به طرح گاوصندوقی رسیدم كه اگر ساخته شود حتی خودم هم نمی‌توانم آن را باز كنم. این گاوصندوق اگر ساخته شود جز یك نقطه ضعف كه برای روز مبادا گذاشتم، نقطه ضعف دیگری ندارد. یعنی اگر این نقطه ضعف كوچك را برای طراحی گاوصندوقم نگذاشته بودم به معنای واقعی كلمه باز كردن آن غیرممكن می‌شد. در طراحی این گاوصندوق آلیاژهای متفاوت، ساختار داخلی متفاوت و حتی شكل متفاوتی در نظر گرفتم. حاضرم گاوصندوقی كه طراحی كردم را به كارشناسان شركت‌های معتبر بدهم تا ببینم می‌توانند آن را باز كنند یا نه! من در زندان با تمام محدودیت‌هایی كه وجود داشته این گاوصندوق را به‌طور دستی طراحی كردم. اگر به من اجازه بدهند و موقعیتی برایم فراهم كنند، حاضرم این گاوصندوق را بسازم و این اطمینان را بدهم كه تا به الان در ایران هیچ شركتی چنین گاوصندوقی را نساخته است. در این مدت تمام وقتم را صرف طراحی این گاوصندوق كردم و غیر از آن در كلاس‌های معاونت قضایی زندان شركت كردم و چندین گواهی آموزشی گرفتم كه سندهای آن در زندان موجود است؛ می‌خواهم بگویم وقتم را در زندان به بطالت نگذراندم.» آرمین در پاسخ به اینكه آیا به خاطر فعالیت در كار ساخت و ساز با یكسری آلیاژها آشنایی دارد، می‌گوید: «غیر از كار ساخت و ساز حدود ۵ سال كنار پدرم آهنگری انجام دادم و ساختن انواع سازه‌ها از كوچك به بزرگ و حتی اسكلت‌های فلزی را بلد هستم؛ مقاومت‌ها و كشش سازه‌ها را در همان زمان آهنگری یاد گرفته بودم و كم‌كم كار پدرم را گسترش دادم و سازه‌هایی را به صورت دستی ساختم كه اصلا در بازار ساخته نشده بودند. به‌طور مثال در ورودی فلان خانه یا ویلا را می‌ساختم و صرفا زیبایی آن برایم ملاك نبود و ایمنی آن هم برایم بسیار اهمیت داشت. متریال‌های زیادی در بازار وجود دارد. من به واسطه شغلی كه داشتم با انواع متریال‌ها حتی شمش آشنایی كامل دارم و با توجه به تمامی این موارد این گاوصندوق را به‌طور بسیار ایمن طراحی كردم. روز اول هم به بازپرس پرونده‌ام گفتم كه به من زمان بدهید تا تحت نظارت خودتان ایمنی گاوصندوق‌ها را بالا ببرم. من حتی ضعف سیستم‌های امنیتی را می‌توانم پیدا كنم و نقاط ضعف آنها را از بین ببرم. درست است كه در رشته ‌آی‌تی تحصیلات نداشتم، اما می‌توانم تحت نظارت قوه قضاییه و مسوولان ذی‌ربط سیستم‌های امنیتی را مدیریت كنم و ایده‌هایی كه برای برطرف كردن نقاط ضعف سیستم‌های امنیتی و گاوصندوق‌ها وجود دارد را عملی كنم. حتی موضوع پوشاندن ضعف سیستم‌های امنیتی ادارات، سازمان‌ها و… را به یكی از نماینده‌های دستگاه قضایی كه برای بازدید از بازداشتگاه آمده بود، مطرح كردم و ایشان هم گفت كه حتما موضوع را به دستگاه قضا منتقل می‌كند، اما هیچ‌ وقت هیچ كس هیچ چیزی را پیگیری نكرد. قطعا نگاهی كه من به موارد ایمنی و امنیتی دارم با فردی كه صرفا نصاب قفل، دزدگیر و حفاظ است، كاملا متفاوت است. این افراد از نظر خودشان كارشان درست است، اما از نظر من كارشان نقطه ضعف دارد و دارای باگ‌هایی است. حتی برای بازپرس و نماینده دستگاه قضا مثال زدم و گفتم در هیچ بانکی مكانی به نام اتاق ایمنی وجود ندارد و هر كدام از موارد ایمنی یك طرف نصب شده است؛ دزدگیر یك طرف، سنسورها یك طرف و اتاق مانیتورینگ طرف دیگر قرار گرفته است. در حالی كه تمامی این موارد ایمنی باید از نظر امنیتی كنار هم قرار بگیرند. در مجموع نقاط ضعف بسیار زیادی وجود دارد كه البته دلیلی هم نمی‌بینم آنها را توضیح دهم، چراكه ممكن است شخص یا اشخاصی از نقاط ضعفی كه من به آنها اشاره می‌كنم، سوءاستفاده كنند؛ اما حاضرم تمام این نقاط ضعف را به دستگاه قضا توضیح دهم.» طبق اعلام نماینده بانک در دادگاه و كیفرخواست صادره؛ حدود 100 سكه و 2 كیلو طلا اضافه آمده است متهم ردیف اول سرقت از صندوق امانات بانک ملی شعبه دانشگاه در پاسخ به اینكه آیا تمام اموال مسروقه را تحویل مسوولان ذی‌ربط داده‌اید، می‌گوید: «ما تمام اموال را پس دادیم، اما یكی از شكات بابت ۶۶ سكه در مجتمع قضایی بهشتی علیه من شكایت ثبت كرده است كه اصلا این موضوع را درك نمی‌كنم؛ نماینده خود بانک در شعبه ۱۰ دادگاه كیفری یك صراحتا اعلام كرد ۲ كیلو و خرده‌ای از اموال اضافه آمده است؛ همچنین طبق كیفرخواست صادره، حدود ۱۰۰ سكه نیز اضافه است. چرا وقتی ۲ كیلو و خرده‌ای طلا و حدود ۱۰۰ سكه اضافه آمده من باید به رد مال محكوم شوم! یعنی اموال مسروقه‌ای كه من پس دادم، اضافه آمده است.» آرمین در مورد بازگشتش به ایران نیز می‌گوید: «من و خانواده‌ام با پای خودمان در حال بازگشت به ایران بودیم كه پلیس اینترپل ما را در فرودگاه تركیه بازداشت كرد. ضابط قضایی در اولین تماس تلفنی به من گفت تا یك هفته دیگر ایران هستی، اما شش ماه گذشت و من، پسرخاله‌ام، همسر و دو فرزند خردسالم در زندان تركیه بودیم تا اینكه بعد از شش ماه موفق شدم با بازپرس پرونده‌ام آقای شیری ارتباط بگیرم. آقای شیری هم صد خودش را گذاشت تا مشكلاتی كه من داشتم را حل كند. من تمام همكاری‌های لازم را با ضابطان قضایی در جهت كشف اموال و باقی موارد انجام دادم و فقط از آقای شیری خواستم پدرم را كه اصلا از این ماجرا خبر نداشته، آزاد كند. آقای شیری هم به حرفش عمل كرد و اقدامات لازم را برای آزادی پدرم انجام داد. بعد از گذشت حدود ۷ ماه در زندان تركیه به ما گفتند كه شما با مسوولیت خودتان به ایران بازمی‌گردید. قاضی تركیه حكم به عدم استرداد ما داده بود، اما خود من اصلا قصد نداشتم كه آنجا بمانم یا پناهندگی كشور دیگری را بگیرم. من مسوولیت كار اشتباهی كه كرده بودم را پذیرفتم و خواستم به ایران بازگردم، چون به قانون كشور و حرف‌هایی كه در مورد مجازاتم به من زده بودند، اطمینان داشتم، اما در دادگاه با اتهام افساد فی الارض مواجه شدم. در حالی كه به ما گفته بودند مجازاتتان زندان است. همچنین در حكم اینترپل ما نوشته شده؛ ۱۵ سال حبس به خاطر سرقت مسلحانه كه در دادگاه نیز موضوع سرقت مسلحانه منع تعقیب اعلام شد، چون ما اصلا هیچ‌گونه سلاح سرد و گرم با خود نبرده بودیم. نیازی نبود كه در زمان سرقت، سلاح با خود ببریم. من می‌دانستم كه در آن زمان هیچ‌كس داخل بانک نیست. اگر یك‌هزارم درصد فكر می‌كردم كسی داخل بانک است اصلا آنجا نمی‌رفتم. با تحقیقاتی كه كرده، متوجه شده بودم بانک ملی شعبه دانشگاه در ساعت غیراداری نگهبان ندارد. بانک‌های دیگر هم بودند، اما نگهبان داشتند.» این متهم در ادامه می‌گوید: «قبول دارم كه اشتباه كردم. من آدمی بودم كه در دوران كوتاه خدمت بالای شش تشویقی گرفته بودم؛ چنین آدمی نمی‌تواند با یك اشتباه كشورش را ترك كند، اما نمی‌دانستم اقدام اشتباهم با اتهام افساد فی الارض مواجه می‌شود! قصدم فقط سرقت بود و نه هیچ چیز دیگر. من آدم كسی نبودم. من یك آدم بدهكار بودم كه از همه جا بریده و جرات نداشتم از ترس طلبكاران بیرون از خانه بروم. من در آن زمان مجبور شدم این اقدام نادرست را انجام دهم. اگر می‌توانستم درست فكر كنم كه این اقدام را انجام نمی‌دادم. قصد و نیت خاصی هم نداشتم. این سرقت نه برای شخص خاصی صورت گرفته بود و نه سازمان یافته بود. دروغی هم ندارم بگویم؛ فقط می‌خواستم بدهی‌هایم را پرداخت كنم، همین. نمی‌خواستم موقعیت اجتماعی كه آن زمان در كار ساخت و ساز به دست آورده بودم را از دست بدهم. برای همین این اشتباه را مرتكب شدم. من اگر همان زمان می‌توانستم یك‌پنجم بدهكاری‌هایم را پرداخت كنم مطمئنا دست به سرقت نمی‌زدم.» آرمین، متهم ردیف اول پرونده سرقت از صندوق امانات بانک ملی شعبه دانشگاه با ابراز پشیمانی و طلب عفو از دستگاه قضا می‌گوید: «از ریاست قوه قضاییه، دادستان تهران، ریاست بانک ملی و تمام مسوولانی كه در قوه قضاییه با پرونده ما درگیر بودند، پوزش می‌طلبم و طلب عفو دارم؛ هیچ نیت و قصدی برای اقدامی كه انجام دادم، نداشتم. فقط قصدم سرقت بود، نه اخلال و نه تشویش، اما الان با اتهام افساد فی الارض مواجه شدم كه اصلا فكرش را هم نمی‌كردم. من قطعا با توانایی‌هایی كه دارم، می‌توانم برای كشور مفید واقع شوم و در جهت رفع نقاط ضعف سیستم‌های امنیتی و موارد ایمنی كمك‌كننده باشم.» طبق گزارش اداره ۱۷ آگاهی تهران؛ صبح ۱۶ خرداد ماه ۱۴۰۱، هنگامی كه كارمندان خدمات بانک ملی شعبه دانشگاه تهران، در اصلی شعبه را باز و وارد آن شدند با تعجب مشاهده كردند؛ قفل كتابی پاركینگ، شكسته و تمامی سیم‌های تلفن و دوربین‌های مداربسته قطع و از كار افتاده است. كارمندان موضوع را به رییس شعبه و پلیس ۱۱۰ اطلاع دادند. ماموران پس از بررسی صحنه جرم متوجه می‌شوند؛ سارقان از در پاركینگ ساختمان وارد محوطه شدند و از طریق آب كردن در خزانه با دستگاه ذوب فلزات (هوا برش) مبادرت به شكستن قفل 250 فقره صندوق امانات كردند و سپس تمامی اموال موجود در 155 فقره صندوق را ربودند. همچنین بانک ملی ایران طی اطلاعیه‌ای درباره این سرقت اعلام كرد كه سیستم هشدار بانک كه باید هم به موبایل رییس بانک و هم به سامانه پلیس متصل باشد، فقط به موبایل رییس بانک متصل بوده و این سرقت به موبایل رییس بانک پیامك می‌شود، اما به دلیل اینكه در گذشته، این سامانه، هشدار اشتباهی داده بود، رییس بانک به این پیامك اعتنایی نمی‌كند و فكر می‌كند مانند دفعات قبلی پیامك اشتباه است. «اعتماد» در شماره‌های 5625 و 5626 طی گفت‌وگوهایی جداگانه با «آرمین و هاتف» متهمان ردیف اول و دوم پرونده سرقت از صندوق امانات بانک ملی شعبه دانشگاه به روش ورود آنها به بانک و نحوه سرقت از صندوق امانات این بانک پرداخته است.روزنامه اعتماد