به گزارش سرویس سلامت اول فارس منیزیم در بیش از ۳۰۰ فرایند حیاتی بدن نقش دارد، از تولید انرژی و عملکرد عضلات و اعصاب گرفته تا تنظیم قند و فشار خون و حفظ سلامت استخوانها. بهترین راه تامین این ماده معدنی، مصرف مواد غذایی سرشار از منیزیم مانند سبزیهای برگسبز، مغزها، حبوبات و غلات کامل است، اما از آنجا که بررسیها نشان میدهد نزدیک به نیمی از افراد منیزیم کافی دریافت نمیکنند، مکملها نیز میتوانند به جبران این کمبود کمک کنند. با این حال، نوع مکمل باید بر اساس هدف مصرف انتخاب شود، زیرا هر ترکیب ویژگیها و کاربردهای متفاوتی دارد.
به نوشته ایتینگول، برای افزایش دریافت روزانه منیزیم، منیزیم کلرید یکی از گزینههای مناسب به شمار میرود، زیرا بهخوبی جذب میشود و معمولا برای دستگاه گوارش قابل تحمل است. متخصصان مصرف روزانه ۲۰۰ تا ۳۵۰ میلیگرم را برای شروع مناسب میدانند، هرچند مقدار دقیق باید با توجه به شرایط فرد و نظر پزشک تعیین شود.
خواب
منیزیم در تنظیم خواب نیز نقش دارد و پژوهشها نشان دادهاند افرادی که منیزیم بیشتری مصرف میکنند، معمولا خواب باکیفیتتری دارند. این اثر بهدلیل نقش منیزیم در تنظیم انتقالدهندههای عصبی و افزایش آرامش بدن است.
برای بهبود خواب، منیزیم گلیسینات از سایر انواع مناسبتر است، زیرا گلیسین نیز میتواند کیفیت خواب و هوشیاری در روز را بهبود بخشد.
نوع دیگری به نام منیزیم ال ترئونات نیز ممکن است برای خواب و عملکرد مغز مفید باشد، زیرا برخلاف بسیاری از انواع دیگر میتواند از سد خونی-مغزی عبور کند، اما شواهد علمی درباره اثربخشی آن هنوز محدود است و معمولا قیمت بالاتری دارد.
یبوست
یکی از شناختهشدهترین کاربردهای منیزیم، درمان یبوست است. منیزیم با جذب آب به روده، مدفوع را نرمتر و حرکت روده را تسهیل میکند. در این مورد، منیزیم اکسید رایجترین نوع مورد استفاده است، اما ممکن است در برخی افراد باعث اسهال یا احساس ناراحتی در ناحیه شکم شود.
انجمن متخصصان گوارش آمریکا معمولا مصرف ۴۰۰ تا ۵۰۰ میلیگرم در روز را بهعنوان نقطه شروع توصیه میکند و دوز مصرفی بر اساس پاسخ بدن تنظیم میشود.
سلامت روان
پژوهشها همچنین نشان میدهد منیزیم میتواند بر سلامت روان اثر بگذارد، زیرا در تنظیم انتقالدهندههای عصبی مانند سروتونین و دوپامین نقش دارد، موادی که در خلقوخو موثرند.
برخی بررسیها کمبود منیزیم را با علائم افسردگی مرتبط دانستهاند، اما هنوز مشخص نیست کدام نوع مکمل بیشترین تاثیر را دارد. در تحقیقات، از انواع مختلفی مانند سولفات، اکسید، کلرید و آسپارتات استفاده شده و معمولا دوز ۲۰۰ تا ۴۰۰ میلیگرم در روز بررسی شده است.
سلامت قلب
منیزیم همچنین میتواند به سلامت قلب کمک کند. این ماده معدنی با حفظ انعطافپذیری رگهای خونی، کاهش سفتی دیواره عروق و کمک به شل شدن عضلات، در کاهش فشار خون نقش دارد.
با این حال، افرادی که داروهای قلبی مصرف میکنند، باید پیش از مصرف مکمل با پزشک مشورت کنند، زیرا احتمال تداخل دارویی وجود دارد. منیزیم گلیسینات و سیترات بهدلیل جذب راحت و عوارض گوارشی کمتر، گزینههای مناسبتری محسوب میشوند، و معمولا میتوان از دوز روزانه ۳۰۰ میلیگرم شروع کرد.
پوکی استخوان
سلامت استخوان نیز به منیزیم وابسته است. این ماده معدنی در تنظیم فرایند ساخت و تجزیه استخوان نقش دارد و بر عملکرد کلسیم و ویتامین د نیز تاثیر میگذارد.
مطالعات نشان دادهاند کمبود منیزیم با کاهش تراکم استخوان و افزایش خطر شکستگیهای ناشی از پوکی استخوان همراه است، در حالی که دریافت کافی این ماده میتواند به حفظ سلامت استخوانها کمک کند.
در این مورد، معمولا منیزیم سیترات یا اکسید با دوز حدود ۴۰۰ میلیگرم در روز توصیه میشود.
کارشناسان تاکید میکنند انتخاب مکمل باید بر اساس وضعیت سلامت، هدف درمانی و میزان تحمل فرد باشد. همچنین، توصیه میشود مکملهایی انتخاب شوند که کیفیت آنها را نهادهای مستقل ارزیابی و تایید کرده باشند. هنگام خرید نیز باید به مقدار عنصر منیزیم درجشده روی برچسب توجه کرد، زیرا میزان واقعی منیزیم در مکملهای مختلف یکسان نیست.
متخصصان همچنین توصیه میکنند مصرف مکمل با دوز پایین آغاز شود، زیرا منیزیم میتواند در برخی افراد موجب اسهال، تهوع یا دلدرد شود. به گفته آنها، مکملهای منیزیم درمان همه مشکلات نیستند و شواهد مربوط به تاثیر منیزیم بر خواب، اضطراب و برخی بیماریهای دیگر هنوز قطعی نیست. بنابراین، اولویت باید با برنامه غذایی غنی از منابع طبیعی منیزیم باشد و در صورت نیاز به مصرف مکمل، نوع آن متناسب با هدف درمانی و با نظر پزشک یا متخصص تغذیه انتخاب شود.
💬 دیدگاهها (0)
نظر خود را بنویسید