به گزارش اول فارس، سیاوش آریا فعال میراث فرهنگی در صفحه اجتماعی خود نوشت: این کتاب دیوان حافظ گویا به دستور شاه عباس صفوی نگاشته شده بوده و در کشور هندوستان بوده و روشن نیست چگونه به دست فرد عادی در کشور افغانستان رسیده است!
امیدوارم مسولان فرهنگی کشور پیگیر این داستان باشند و از کنار این سند مهم و کتاب ارزشمند به سادگی نگذرند.
[caption id="attachment_133743" align="alignnone" width="331"]
تصویر چهرهٔ حافظ، گرفتهشده از نسخهای خطی از دیوان حافظ (نگاشته قرن ۱۸ میلادی)[/caption]
خواجه شمسُالدّینْ محمّدِ بن بهاءُالدّینْ محمّدْ حافظِ شیرازی (۷۲۷ – ۷۹۲ هجری قمری) مشهور به لِسانُالْغِیْب، تَرجُمانُ الْاَسرار، لِسانُالْعُرَفا و ناظِمُالاُولیاء، متخلص به حافظ، شاعر فارسیگوی ایرانی بود. بیشتر شعرهای او غزل است. مشهور است که حافظ به شیوهٔ سخنپردازی خواجوی کرمانی گرویده و همانندیِ سخنش با شعرِ خواجو مشهور است. حافظ را از مهمترین اثرگذاران بر شاعرانِ فارسیزبانِ پس از خود میشناسند. در سدههای هجدهم و نوزدهم میلادی اشعار او را به زبانهای اروپایی نیز ترجمه کردند و نامش به محافل ادبی جهان غرب نیز راه یافت. هر سال در ۲۰ مهر مراسم بزرگداشت حافظ در آرامگاهش در شیراز با حضور پژوهشگرانی از اقصی نقاط دنیا برگزار میگردد. در تقویم رسمی ایران ۲۰ مهر را روز بزرگداشت حافظ نامیدهاند.
بیشتر بخوانید:
[caption id="attachment_133744" align="alignnone" width="220"]
شاه عباس بزرگ یا شاه عباس کبیر، پنجمین پادشاه ایران صفوی[/caption]
لازم به یادآوری است عباس یکم (۲۷ ژانویه ۱۵۷۱ – ۱۹ ژانویه ۱۶۲۹)، مشهور به شاه عباس بزرگ یا شاه عباس کبیر، پنجمین پادشاه ایران صفوی بود که از سال ۱۵۸۷ تا ۱۶۲۹ میلادی حکومت کرد. او با کمک قبایل قزلباش،شاملو و استاجلو و طی جنگهای داخلی شهرهای خراسان که از سال ۱۵۸۰ میلادی آغاز گشت، قدرت را از پدرش شاه محمد خدابنده ستاند و در سال ۱۵۸۷ میلادی، در ۱۷ سالگی پادشاه ایران شد و ۴۱ سال سلطنت کرد.
💬 دیدگاهها (0)
نظر خود را بنویسید