چرا 20 سال پیش به فکر ساخت نیروگاه نبودید؟!

سيد محی الدین حسینی ارسنجانی--روزنامه نگار این روزها بی برقیها و قطع مکرر برق مردم را کلافه کرده است.خصوصا که نبود برق و نوسانات آن ضربات مهلکی بر اقتصادهای خرد و کلان کشور وارد ساخته و مانع از رشد اقتصادی و رتق و فتق امور مردم و تولید کنندگان شده است.پرسش کارشناسان اقتصادی و تولیدی و سرمایه گذاران از دولت و بویژه وزارت نیرو این است چرا از بیست، سی سال پیش تاکنون به فکر ساخت نیروگاه های متعدد و مورد نیاز نبوده اند.؟ امروز اگر نیروگاهی بسوزد و از مدار تولید برق خارج شود و به هر دلیل از کار افتد به جهت وجود تحریم های همه جانبه از یک سو و نبود بودجه و اعتبارات دولتی و در یک کلام بی تدبیری ها و سوء مدیریت ها ساخت نیروگاه های جدید ممکن نیست. بنابراین اگر برای انجام امور اقتصادی و تامین زیر ساخت ها به فکر نبوده اند اکنون باید همه عوامل این گونه قصورها را شناخت و به محاکمه کشاند و باز خواست نمود که چرا در انجام وظایف و مسئولیت هایشان نکوشیده اند و ترک فعل نموده اند؟ مشکل اساسی کشور ما انتصابات رفاقتی و رانتی است و همین مساله باعث شده تا همه مدیران به نوعی به یکی از صاحبان نفوذ کشور وصل و مرتبط باشند و این اجازه را ندارند که افراد مدیر همدیگر را باز خواست و مورد سوال و جواب قرار دهند. از دیگر سو ضعف مجلس و عدم نظارت بر امور مدیران و نبود اراده کافی برای اجرای قانون باعث بروز این همه کار خرابی و سوء مدیریت های برقی و غیر برقی شده است. ای کاش در هر کاری تا این همه و اینگونه شل و ول بودیم و چندان به بی تفاوتی و بی اهمیتی تن نمیدادیم.در اجرای قانون و مقررات ملی کارمان درست بود.امروز متاسفانه شاهد بی قانونی مجریان قانون هستیم.مجری قانون اگر اراده اجرای قانون داشت به مدیران تهیه و تولید و توزی برق می پرسید چرا از مشارکت بخش خصوصی بهره نبردید و نیروگاه تولید برق نساختید.؟! عدم ساخت نیروگاه های تولید ی با هر روش ممکن باعث عدم سرمایه گذاری و ایجاد مشارکت های مالی بخش خصوصی و سرمایه داران و سرمایه گداران شده و از انجا که برق با بسیاری امور در ارتباط است بنابراین هر گونه مذاکرات و تصمیمات در این زمینه مستلزم تامین اعتبارات کافی برای راه اندازی حداقل برق ممکن بخشهای صنعت و تولید و مصارف خانگی و خدماتی است. یکی از دلایل عدم ساخت نیروگاهها همین عدم پرسشهای رسانه ها از مسئولان امور است.رسانه همانگونه که در توسعه و پیشبرد امور میتواند نقش آفرین باشد اگر درست به وظایف خود عمل نکند و از رسالت حقیقی خود خود دور گردد مسبب و عامل بسیاری از خیانتها و جنایت ها در کشور خواهد شد. همه مردم و همه دولتی ها و دیگر مدیران و پرسنل سایر قوا در بروز این همه مصائب موجود کشور دخیل و نقش آفرین بوده ایم و باید برای جبران این همه کاستیها تلاشمان را مضاعف کنیم و با مشارکت ملی به این وضعیت خراب و نابجا که سستی و رخوت همه جای کشور را فرا گرفته پایان دهیم و خلاص گردیم.