دارچین یکی از ادویههای بسیار خوشبو و خوشطعم است. انسانها در سرتاسر دنیا، به دلیل خواص درمانی متعدد، از هزاران سال پیش برای این ادویه ارزش زیادی قائل بودهاند. امروزه مصرف دارچین به شکلهای مختلف از جمله دمنوش و چای دارچین، ترکیب دارچین و عسل، عرق دارچین و… برای بهرهمند شدن از خواص درمانی این ادویه رایج است. در طب سنتی برای دارچین خواص بسیار زیادی از کمک به لاغری و درمان تنگی نفس گرفته تا کاهش فشار و قند خون و کنترل دیابت و کم کاری تیروئید مطرح میشود. اما باید دید از نظر علمی دارچین چه خواصی دارد.
علم مدرن بسیاری از خواص دارچین را که انسانها برای سالهای متمادی از آن آگاه بودهاند، تایید میکند. اگر دوست دارید بدانید مهمترین خواص دارچین چیست با اول فارس همراه باشید.
دارچین را از پوست داخلی درختی به همین نام میگیرند. تاریخچهی استفاده از دارچین به دوران مصر باستان برمیگردد. این ادویه در آن زمان مادهای بسیار ارزشمند و نایاب بوده است که آن را به پادشاهان هدیه میدادهاند. اما امروز دارچین گیاه ارزانقیمتی است که در هر جایی پیدا و در بسیاری از غذاها، شیرینیها و داروها استفاده میشود.
دارچین انواع مختلفی دارد که تمام آنها را میتوان به دو دستهی اصلی تقسیم کرد.
دارچین از برش زدن ساقههای درخت دارچین به دست میآید؛ پس از برش زدن ساقه، پوست داخلی آن را جدا و قسمتهای چوبی را دور میریزند.
پوستههای حاصل بعد از خشک شدن نوارهایی لولهای شکل را میسازند که به چوب دارچین معروف است. پودر دارچین از آسیاب کردن چوب دارچین به دست میآید.
عطر و طعم خاص دارچین از روغن موجود در آن ناشی میشود که سرشار از ترکیبی به نام «سینامالدهید» (cinnamaldehyde) است.
محققان بر این باور هستند که بیشتر تاثیر دارچین بر سلامتی و متابولیسم ناشی از وجود همین ترکیب است.
یکی از فواید دارچین وجود آنتیاکسیدان در آن است. آنتیاکسیدان از بدن ما در برابر آسیب رادیکالهای آزاد محافظت میکند. دارچین سرشار از آنتیاکسیدانهای قوی مثل پلیفنل است.
در تحقیقی که روی ۲۶ ادویه انجام شد، دارچین با داشتن بیشترین میزان آنتیاکسیدان در صدر جدول قرار گرفت و حتی از سوپرفودهای دیگری مثل سیر و پونهی کوهی (ارگانو) هم جلو زد.
در واقع دارچین به حدی قوی است که حتی از آن میتوان به عنوان یک نگهدارندهی طبیعی غذا استفاده کرد.
دارچین میتواند خطر بیماریهای قلبی را که رایجترین علت مرگ زودرس در دنیاست کاهش دهد.
طبق تحقیقات مصرف ۱ گرم یا حدود نصف قاشق چایخوری پودر دارچین در روز میتواند برای افرادی که مبتلا به دیابت نوع ۲ هستند، مفید باشد؛ این میزان باعث کاهش سطح کلسترول تام، کلسترول «بد» LDL و و تریگلیسرید میشود، در حالی که سطح کلسترول «خوب» HDL پایدار خواهد ماند.
یک تحقیق بزرگ جدیدتر نشان داد که مصرف تنها ۱۲۰ میلیگرم دارچین در روز میتواند همین تاثیر را روی بدن بگذارد. در این تحقیق دارچین حتی باعث افزایش میزان کلسترول «خوب» HDL هم شد.
همچنین تحقیقاتی که درباره فواید دارچین روی حیوانات و رابطه دارچین و فشار خون انجام شده، نشان داده است که مصرف دارچین میتواند باعث کاهش فشار خون شود. تمام این فواید دارچین در کنار هم میتوانند خطر ابتلا به بیماریهای قلبی را کاهش دهند.
بسیاری از قدیمیترها دارچین را به دلیل تاثیر آن در کاهش قند خون میشناسند و به این خاصیت دارچین واقفند.
دارچین علاوه بر تاثیر مثبتی که در کاهش مقاومت به انسولین دارد، میتواند قند خون را به چند شیوهی دیگر هم پایین بیاورد.
اولا، دارچین با مداخله کردن در عملکرد آنزیمهای هضم، شکستن کربوهیدرات را در دستگاه گوارش کند میکند و با این کار میزان گلوکزی را که بعد از صرف غذا وارد خون میشود کاهش میدهد.
ثانیا، ترکیبی در دارچین وجود دارد که میتواند تاثیری مشابه انسولین روی سلولها بگذارد. این ویژگی در کل دریافت گلوکز توسط سلولها را افزایش میدهد، هرچند بسیار آهستهتر از خود انسولین عمل میکند.
تحقیقات زیادی درباره فواید دارچین روی انسانها خاصیت ضد دیابت دارچین را تایید کردهاند و نشان دادهاند دارچین میتواند قند خون ناشتا را بین ۱۰ تا ۲۹ درصد کاهش دهد.
دوز موثر معمولا بین ۱ الی ۶ گرم یا حدود نصف الی ۲ قاشق چایخوری در روز است.
سرطان یک بیماری جدی است که با رشد کنترلنشدهی سلولها شناخته میشود.
تحقیقات زیادی روی فواید دارچین برای درمان و پیشگیری از سرطان انجام شده است. در کل مطالعات آزمایشگاهی و تحقیق روی حیوانات نشان میدهد که عصارهی دارچین میتواند خواص ضد سرطانی داشته باشد.
دارچین با کاهش رشد سلولهای سرطانی و جلوگیری از تشکیل رگهای خونی در تومور با سرطان مقابله میکند. همچنین به نظر میرسد برای سلولهای سرطانی سمی است و باعث مرگ آنها میشود.
تحقیقی روی موشهای مبتلا به سرطان رودهی بزرگ نشان داد که دارچین به عنوان یک فعالکنندهی قوی آنزیمهای سمزدا در رودهی بزرگ عمل و از رشد بیشتر سرطان جلوگیری میکند.
مطالعات آزمایشگاهی روی سلولهای رودهی بزرگ انسان هم این یافتهها را تایید میکند. البته تایید این تاثیر روی یک انسان زنده و کامل نیاز به تحقیقات کنترلشدهی بیشتری دارد.
۱. حاوی ترکیبات گیاهی با خواص درمانی قدرتمند است
- دارچین سیلان یا دارچین هندی که به نام دارچین اصل (واقعی) هم از آن یاد میشود. این نوع دارچین از پوست داخلی درخت «سیناموم وروم» (Cinnamomum verum) به دست میآید که بومی سریلانکا و جنوب هند است. دارچین سیلان رنگ قهوهای مایل به زرد و بافت نرم و نازکی دارد که شبیه کاغذ است.
- دارچین کاسیا یا چینی که نوع رایجتر دارچین است. این نوع دارچین از پوست داخلی درخت «سیناموم کاسیا» (Cinnamomum cassia) به دست میآید که بومی جنوب چین است. دارچین کاسیا رنگ قهوهای مایل به قرمز تیره دارد و بافت آن ضخیمتر و زبرتر است.
دارچین از برش زدن ساقههای درخت دارچین به دست میآید؛ پس از برش زدن ساقه، پوست داخلی آن را جدا و قسمتهای چوبی را دور میریزند.
پوستههای حاصل بعد از خشک شدن نوارهایی لولهای شکل را میسازند که به چوب دارچین معروف است. پودر دارچین از آسیاب کردن چوب دارچین به دست میآید.
عطر و طعم خاص دارچین از روغن موجود در آن ناشی میشود که سرشار از ترکیبی به نام «سینامالدهید» (cinnamaldehyde) است.
محققان بر این باور هستند که بیشتر تاثیر دارچین بر سلامتی و متابولیسم ناشی از وجود همین ترکیب است.
💬 دیدگاهها (0)
نظر خود را بنویسید