اول فارس|حوادث: فرزند آخر خانواده بودم، دختري نازپرورده و باهوش اما بعد از اين جريان نتوانستم تاب و تحمل بياورم و افت شديد تحصيلي در دانشگاه داشتم.

مادرم 7 سال پيش بدون اطلاع پدرم با دايي ام شريك شد، دايي ام  همه پول ها را بالا كشيد و پدرم ورشكست شد. پدرم هم نتوانست خطاي مادرم را ببخشد و خانه را ترك كرد. مادرم مجبور شد براي بزرگ كردن ما در خانه هاي مردم كار كند.

 فرزند آخر خانواده بودم دختري نازپرورده و باهوش اما بعد از اين جريان  نتوانستم تاب و تحمل بياورم و افت شديد تحصيلي در دانشگاه داشتم.

يكي از دوستانم مرا با نيما آشنا كرد او به من پیشنهاد مصرف مواد مخدر داد، من هم بدون توجه به عواقب آن هر روز بيشتر مصرف كردم و معتاد شدم، از وضع رقت بار خود خسته شده بودم ديگر خبري از طراوات و شادابي در من نبود تا اينكه پسرعمه ام از خارج آمد و از من خواستگاري كرد.

 بارقه هاي اميد در من جرقه زد، اما خوشي هاي من يك هفته هم دوام نداشت، سر و كله نيما پيدا شد و مدام تهديد می کرد كه فيلم و عكس هايت در حال مصرف مواد را به نامزد و خانواده ات نشان مي دهم.

 زنگ در خانه را زدند، نیما بود ، ترس و دلهره همه وجودم را فرا گرفت، سريع بدون هيچ وسيله اي رفتم پايين او به زور به من گفت سوار ماشين شوم، من را 5 روز در خانه اش زنداني كرد، مرا كتك مي زد و مجبورم كرد دوباره ماري جوانا مصرف كنم.

 يك روز ديدم نیما در خانه نيست، سريع فرار كردم و همه ماجرا را به مادرم و نامزدم گفتم و آن ها از نيما شكايت كردند. روحم آرام ندارد، در خواب و بيداري كابوس نيما را مي بينم، مي خواهم مدتي را تنها و دور از انسان ها سر كنم.

پگاه اديبي پارسا مشاور و مددکار اجتماعی کلانتری 11 "زند " شیراز در این ارتباط می گوید:

متأسفانه طلاق عاطفي والدين و روابط آشفته در خانواده و فقدان حضور پدر به اين دختر آسيب زده است، مادر به دليل اشتغال فرصت رسيدگي و نظارت كافي بر فرزندش را نداشته است، همچنين اين دختر مهارت هاي زندگي را نياموخته است و در برابر سختي ها نتواسته تاب آور باشد و عدم آگاهي از مهارت حل مسئله و نه گفتن و جرأت ورزي به وي آسيب زده است.

دوستي و روابط با دوستان ناباب و افراد غير همجنس بدون در نظر گرفتن عواقب آن صورت گرفته است. اعتياد قدرت بينش را از وي سلب كرده است. بايد مدارس و دانشگاه ها آموزش هاي مهارت هاي زندگي را اجرايي كنند و خانواده ها نسبت به آسيب هاي پيش روي فرزندانشان در جامعه آگاه باشند و آن ها را بدون نظارت و حمايت رها نكنند. خانواده ها شرايط روحي، رواني و عاطفي رفتاري فرزند خود را پايش كنند و از فرزندان خود از نظر عاطفي و كلامي حمايت كنند.