گفتگو با «پروین جاویدنیا» شاعر و طنزپرداز شیرازی به بهانه انتشار کتاب “سالاد طنازی”

کتاب “سالاد طنازی” مجموعه شعر طنز از خانم پروین جاویدنیا در شیراز توسط انتشارات شاولد منتشر شد.

در این گزارش اول فارس متن گفتگو با سرکار خانم «پروین جاویدنیا» شاعر و طنزپرداز شیرازی به بهانه چاپ کتاب جدیدشان به نام “سالاد طنازی” که توسط انتشارات شاولد در شیراز منتشر شد را می خوانید.

سلام و عرض ادب خدمت شما. ممنونم که دعوت بنده رو مبنی بر گفتگویی دوستانه در خصوص چاپ کتاب جدیدتان پذیرفتید.

در ابتدای این گفتگو استدعا دارم که خودتون رو برای مخاطبین معرفی بفرمایید.

به نام خدا «پروین جاویدنیا» هستم زاده هشتم اسفند ماه سال ۱۳۵۹ در شهر شیراز، متاهل و صاحب دو فرزند پسر. دانشجوی ترم ششم رشته زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور شیراز

خانم جاویدنیا شاعری رو از کی شروع کردید؟ کی حس کردید شاعرید؟
_از همان دوران تحصیل به نوشتن علاقه داشتم و با اشتیاق سر کلاس ادبیات حاضر می‌شدم. آن وقت‌ها مجله‌های اجتماعی رو می‌خریدم و بخش داستان و دلنوشته و شعر آن را با لذت می‌خواندم.
ازدواج زودهنگام باعث نشد که از خواندن و نوشتن دور بمانم و همچنان حین وظیفه‌ی همسری و مادری به تحصیل پرداختم و فکر می‌کنم در سن ۲۴ سالگی بعد از سال‌ها نوشتن بود که اولین شعرم را نوشتم. البته آن وقت‌ها از ردیف و قافیه سر در نمی‌آوردم ولی نوشته‌هایم آهنگین بود.

به طور حرفه‌ای کی وارد جامعه شاعران شدید؟
_از سال ۸۷ وارد انجمن‌های ادبی شیراز شدم و ۱۰ سال زمان برد تا اولین کتاب شعرم را به نام «رو به ماه» که مجموعه غزل‌هایم تا آن سال بود را با همکاری انتشارات فرهنگستان ادب به چاپ برسانم.

میشه بپرسم چند کتاب از شما به چاپ رسیده؟
_پنج کتاب مستقل به چاپ رسیده و یک کتاب هم در حال حاضر زیر چاپ دارم که به زودی وارد بازار نشر میشه و تعداد زیادی کتاب هفت نویسندگی ومشترک.
آثار منتشر شده:
کتاب شعر مستقل:
رو به ماه (مجموعه غزل)
بر بال رویا (مجموعه رباعی و دوبیتی)
نیم دیگرم (مجموعه شعر)
یه عالمه آلبالو (شعر کودک)
سالاد طنازی(شعر طنز)
بچه‌های نور (شعر کودک)

هفت نویسندگی:
غزل روزگار
رقصیدن در شعله‌ها
خوشه پروین
مترسک
مری و آرزوهایش
روسری رنگی
حلقه فروخته شده
راز پنهان من
خان بی تنبان
جمعه های انتظار
و…

خانم جاویدنیا شما طنز پرداز هم هستید در چه سالی وارد این حیطه شدید؟
_بله، از سال ۱۴۰۰ وارد انجمن طنز خندیشه فارس شدم و به دلیل علاقه‌ام به شعر طنز و به کمک استادان این عرصه خیلی زود به اصطلاح چم و خم کار دستم اومد.

به نظرتون آیا طنز میتونه به اصلاح جامعه کمک کنه؟
_بله بسیار زیاد، چه بسا که هنرمند با نامتعارفاتی در جامعه روبرو میشه که فقط میشه با زبان غیر مستقیم و طنز آن‌ها را بیان کرد و اینکه طنز باید در پشت لبخندی که به مخاطبش هدیه میکنه اون رو هم به فکر وادار کنه.

چطور شد که تصمیم به چاپ کتابی در زمینه شعر طنز گرفتید؟
_خب خیلی دوست داشتم در زمینه شعر طنز هم کتابی منتشر کنم که بعد از پنج سال شعر طنز گفتن و حضور مستمر در انجمن طنز خندیشه و تازگی‌ها باشگاه طنز این امر محقق شد.

میشه از سوابق شرکت در جشنواره‌های ادبی خودتون چند مثال برای مخاطبین بزنید.
_ راستش را بخواهید من کمتر از سه سال میشه که در جشنواره‌ها و کنگره‌های استانی و کشوری شرکت می‌کنم.  با یاری خداوند مقام‌های زیادی در این مدت کسب کردم. سال ۱۴۰۲ شاعر برگزیده فرهنگ و هنر فارس شدم و در سال ۱۴۰۳ در جشنواره کشوری زرسا مقام اول شعر طنز کشور را به دست آوردم و همچنین در جشنواره طنز دادخند و امضای کری تضمین است و چندین و چند جشنواره بین المللی و کشوری دیگر که نام بردن آنها در این مقال نمی‌گنجد.

به نظر شما چرا خانمها کمتر به سرایش شعر طنز روی آور میشن؟
_به نظرم جوی هست که در جامعه حاکم بوده و تا الان هم تا حدودی وجود داره. راستش جامعه دید خوبی نسبت به شعر طنز آن هم برای خانم‌ها نداره که خدا رو شکر این جو عوض شده و دیدها تغییر کرده این سالها.
آیا شاعری را حاصل استعداد خاصی می‌دانید؟
_البته که شعر نیازمند استعداد است اما تلاش و کوشش هم بی‌نتیجه نیست. به قول بزرگی، شعر جوششی است که نیازمند به کوشش است و البته که با علاقه و پشتکار میشه پله‌های موفقیت را خیلی زود طی کرد.

توصیه شما به شاعران جوان و تازه کار چیست؟
_توصیه می‌کنم که برای چاپ آثارشان عجول نباشند. سعی کنند از نظرات استادان این عرصه استفاده کنند و به آنها نظر بخواهند و بالاخره اینکه بیشتر از اینکه بنویسند، بخوانند و بخوانند و بخوانند.

چقدر جامعه را نیازمند شعر و ادبیات می‌دانید؟
_خیلی زیاد ادبیات روح جامعه است و تقریباً در همه جا ما از ادبیات استفاده می‌کنیم و بهره می‌بریم. مثلاً در مترو، محل کار، خیابان، خانه، در جمع‌های خانوادگی و دوستانه، برنامه‌های تلویزیونی و…با استفاده از ضرب المثل‌ها، تک بیت‌ها،حکایت‌ها می‌توانیم منظور خودمان را  بهتر انتقال بدیم.

و در آخر اینکه شعر چقدر به بهبود سبک زندگی شما کمک کرده؟
_شعر بخش مهمی از زندگی من است. تقریباً  روزی نیست که شعر نخوانم و چیزی ننویسم. وقت نوشتن پرواز می‌کنم. غزل، روح مرا صیقل می‌دهد و امید را در جانم مثل خورشیدی می‌تاباند. خداوند را شاکرم که قلمم چه در حیطه ادبیات آیینی، چه طنز و چه اجتماعی و عاشقانه خالصانه به حرکت در می‌آید و این برای من بهترین هدیه خداوند است.

ممنون از وقتی که گذاشتید و به سوالات ما پاسخ دادید به امید موفقیت روزافزون شما.
_سپاس از شما و سپاس از مخاطبین شما برای خواندن این مطالب، برقرار باشید و پیروز.