خود كشي و علل و عوامل تاثيرگذار

خودكشي عملي است كه فرد از روي عمد به زندگي خود پايان مي دهد.

خودكشي عملي است براي جلب توجه ديگران. فرد به دليل عدم مقابله با مشكلات و عدم پاسخ ديگران نسبت به احتياجات او ،تصميم به خودكشي مي گيرد.در واقع خودكشي عملي ارادي و با قصد قبلي جهت پايان دادن به حيات خويش است .روانشناسان اجتماعي اعتقاد به بيمارگونگي فرد در حين عمل خودكشي دارند در حالي كه جامعه شناسان به تاثير عوامل اجتماعي ،اقتصادي خودكشي توجه دارند.

علل وانگيزه هاي خودكشي

علل و عوامل متعددي براي خودكشي ذكر شده كه به ترتيب در سطوح فردي ،خانوادگي و اجتماعي مورد بحث قرار مي گيرد:

1-علل فردي خودكشي

*بيماري هاي رواني ،نظير افسردگي ،خودشيفتگي،روان پريشي يا جنون ادواري.

*انحراف جنسي وظهور خصايل جنس مخالف در فرد

*اعتياد و استفاده از مواد توهم زا يا الكل

*بيماريهاي صعب العلاج و عدم تحمل فرد

*عدم اعتماد به نفس و توان مبارزه با مشكلات

*شكست هاي فرد نظير افت تحصيلي ،شكست در عشق

*ضعف ايمان و سستي اعتقادات مذهبي

*كمبود ها وخلاءهاي عاطفي  ورواني

2-علل خانوادگي خودكشي

*فشارهاي نامعقول و بيش از حد والدين و ساير اععضاي خانواده بر فرزندان به ويژه دختران

*افشاي حقايق ،شرمساري و هراس از آگاهي خانواده در مورد رابطه دختر و پسر ،بارداري نامشروع و...

*عشق و تمايلات شديد عاطفي و عدم امكان ايجاد رابطه يا ازدواج با فرد مورد علاقه

*تنهايي وزندگي انفرادي فرزندان خانواده هاي تك والد

*مرگ والدين يا نزديكان و مشكلات متعاقب ان

*اختلافات خانوادگي،مشاجرات والدين و كشمكش هاي غير قابل تحمل

*مشكلات اقتصادي و عدم تامين نيازهي اقتصادي

*همسر ازاري و خشونت عليه زنان دركانون خانواده

*طلاق وشكست در زندگي

*اختلالات رواني و شخصيتي والدين و تاثير اين اختلالات در خودكشي فرزندان

3-علل اجتماعي خودكشي

*بدآموزي هاي وسايل ارتباط جمعي به ويژه نمايش صحنه هاي خودكشي

*فقر فرهنگي و محروميت از تربيت صحيح اخلاقي و فرهنگي و عدم تقويت بنيان هاي ديني در افراد

*ياس و نااميدي نسبت به اينده و بهبود وضعيت اجتماعي و اقتصادي در كشور

*افزايش دامنه انحرافات اجتماعي و فقدان امنيت اجتماعي

*افزايش تظلمات،بي عدالتي هاي اجتماعي وشكاف طبقاتي

*فقر مادي و مشكلات عديده اقتصادي ،نظير تورم،بيكاري و ورشكستگي

*شهرنشيني و اضطراب هاي ناشي از آن.

پيامدهاي خودكشي :

خودكشي نوعي انحراف و جرم است كه تبعات عديده اي دارد.اين پيامدهاي ناگوار در سطوح فردي ،خانوادگي و اجتماعي عبارتند از :

در سطح فردي : اگر فرد خودكشي كننده موفق به مرگ شود ممكن است از درد و رنج و مشكلاتي كه در اين جهان داشته است ازاد شود ولي بنا به اعتقادات مذهبي مسلمانان و حتي ساير اديان به عذاب دردناك تر گرفتار خواهد شد.

در صورت عدم موفقيت فرد در خودكشي احتمالا دوحالت وجود دارد :1-يا از عمل زشت وگناه خود آگاه مي گردد وتا آخر عمر شرمنده وپشيمان مي شود2-يا خشن تر شده و آمادگي بيشتري براي اقدام به خودكشي پيدا مي كند.

سطح خانوادگي:پيامد خودكشي در بين خانواده فرد نيز متفاوت است اين احتمال وجود دارد كه اعضاي خانواده به دليل قبح اين عمل در جامعه وبين اقوام شرمنده و سرافكنده شوند ،مورد شماتت وسرزنش قرار گيرند وخود را مقصر بدانند.ممكن است خانواده براي جبران رفتارهاي گذشته ويا پيشگيري از تكرار مجدد خودكشي ،كارهايي را كه تمايل ندارد و به صلاح فرد و خانواده نمي داند انجام دهد.وجود فردي كه اقدام به خودكشي كرده است مي تواند در خانواده الگوي نامناسبي براي ساير اعضاي خانواده باشد تا در مواجهه با هر مشكل كوچكي خودكشي را يكي از راه حل ها بدانند.

سطح اجتماعي : خودكشي آثار ناخوشايندي نيز بر اجتماع دارد.وجود خودكشي در جامعه نشانگر نابساماني ،انحراف،نابهنجاري و مشكلات اجتماعي است .افزايش نرخ خودكشي ،نشانگر جو ناامني ،عدم اعتماد به مسؤلان براي رفع مشكلات و سر درگمي افراد جامعه ،سست شدن پايه هاي سنت و مذهب در جامعه مي باشد.

 "عباس برزگر"- مشاور و مددكار اجتماعي كلانتري فخرآباد شيراز

به کانال اول فارس در واتساپ بپیوندید