آهنگ «سرو چمان» یکی از آثار ماندگار موسیقی ایرانی است که در سال ۱۳۷۰ با صدای خسرو آواز ایران، محمدرضا شجریان، در دستگاه ماهور منتشر شد. در این اثر ارزشمند، هنرمندان برجستهای چون داریوش پیرنیاکان با سهتار، جمشید عندلیبی با نی و مرتضی اعیان با تنبک، شجریان را در اجرای تصنیفها و آوازها همراهی کرده اند. 

طراحی جلد و طرح گرافیکی اثر بر عهدهٔ مژگان شجریان بوده، عکسهای آن توسط محمد صراف گرفته شده و تدوین نهایی آن نیز در استودیو بل با همکاری ریموند موسسیان و همایون شجریان انجام گرفته است.

صدابرداری این اثر نیز توسط ایرج حقیقی صورت گرفته که همهٔ این عوامل دست به دست هم دادهاند تا «سرو چمان» به گنجینهای ماندگار در تاریخ موسیقی ایران بدل شود.

سرایندهٔ این شعر، جواد آذر (متخلص به «آذر» و با نام اصلی جواد کنارهچی) است.

ایشان شاعر، موسیقیدان و خوشنویس معاصر ایرانی بودند که در سال ۱۳۱۰ در تبریز به دنیا آمدند و در سال ۱۳۸۰ درگذشتند.

اشعار ایشان در آلبومهای مطرحی از جمله «سرو چمان» با صدای محمدرضا شجریان اجرا شده است که این موضوع خود گواهی بر جایگاه این شعر در موسیقی ایران است.

متن شعر آهنگ آهنگ «سرو چمان»

سرو چمانِ من، چرا میلِ چمن نمیکند؟
همدمِ گل نمیشود، یادِ سمن نمیکند.

دل به امیدِ وصلِ تو، همدمِ جان نمیشود
دل به امیدِ وصلِ تو، همدمِ جان نمیشود
جان به هوایِ کویِ تو، خدمتِ تن نمیکند
جان به هوایِ کویِ تو، خدمتِ تن نمیکند.

با همه عطرِ دامنت، آیدم از صبا عجب
کز گذرِ تو، خاک را مشکِ ختن نمیکند
کز گذرِ تو، خاک را مشکِ ختن نمیکند.

تا دلِ هرزه‌گردِ من، رفت به چینِ زلفِ تو
زان سفرِ درازِ خود، عزمِ وطن نمیکند
زان سفرِ درازِ خود، عزمِ وطن نمیکند.

ساقیِ سیم‌ساقِ من، گر همه درد میدهد
کیست که تن چو جامِ می، جمله دهن نمیکند؟
کیست که تن چو جامِ می، جمله دهن نمیکند؟

سرو چمانِ من، چرا میلِ چمن نمیکند؟
همدمِ گل نمیشود، یادِ سمن نمیکند
یادِ سمن نمیکند.