به گزارش اول فارس ،رخشنده‌خو با اشاره به چگونگی ثبت جهانی مجموعه‌ی نقش رستم گفت: در حالی که وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی در سال‌های گذشته از ثبت جهانی آثار گوناگون در فهرست میراث جهانی یونسکو به‌نام یکی از مهم‌ترین دستاوردهای خود یاد می‌کند، پرونده‌ی ثبت جهانی «نقش رستم»؛ یکی از برجسته‌ترین و ارزشمندترین گستره‌های تاریخی ایران، همچنان در پیچ‌وخم تصمیم‌گیری‌های اداری و مدیریتی است.

وی افزود: موضوع ثبت جهانی نقش رستم از سال ۲۰۰۷ (۱۳۸۶) پیش کشیده شد و گمان می‌رفت با توجه به جایگاه ویژه (:استثنایی) این مجموعه، پرونده‌ی آن در اولویت وزارت میراث فرهنگی جای گیرد، اما امروز و پس از گذشت نزدیک به ۲۰ سال، نه‌تنها این هدف به‌دست نیامده، بلکه به گمان می‌رسد این پرونده از دستور کار جدی سرپرستان (:متولیان) میراث فرهنگی نیز بیرون رفته است.

این کارشناس ارشد نگاهبانی و باززنده‌سازی آثار تاریخی ادامه داد: این در حالی است که کشورهای گوناگون برای ثبت جهانی آثار تاریخی خود، سال‌ها برنامه‌ریزی، پژوهش‌های کارشناسانه و رایزنی‌های بین‌المللی انجام می‌دهند، اما در ایران، یکی از مهم‌ترین اسناد هویت تاریخی کشور همچنان چشم‌به‌راه اراده مدیریتی است.

موزه‌ای زنده از دوهزار سال تاریخ در بوته‌ی فراموشی

وی یادآور شد: نقش رستم تنها یک گستره‌ی تاریخی نیست؛ آرامگاه چهار پادشاه هخامنشی، دژنبشت زرتشت، نقش‌برجسته‌های کم‌مانند ساسانی و آثار به‌جامانده از دوره‌ی ایلامی است که این مجموعه را به موزه‌ای زنده از بیش از دو هزار سال تاریخ و تمدن ایران تبدیل کرده است. با این همه، نبود برنامه‌ریزی پیوسته، دگرگونی پشت سر هم اولویت‌ها، سستی در پیگیری پرونده‌ی ثبت جهانی و بی‌توجهی به توانایی‌های بی‌جایگزین این اثر، سبب شده نقش رستم همچنان پشت درهای یونسکو بماند.

رخشنده‌خو در ادامه گفت: پرسش پایه‌ای این‌جاست که سنجه‌ی (:معیار) وزارت میراث فرهنگی برای اولویت‌بندی پرونده‌های ثبت جهانی چیست؟ چرا یکی از مهم‌ترین گستره‌های باستان‌شناسی ایران و خاورمیانه هنوز در صف انتظار جای دارد؟

مدیر داخلی مجموعه‌ی نقش رستم افزود: ثبت جهانی، تنها به دست آوردن یک عنوان بین‌المللی نیست؛ این کار، می‌تواند زمینه‌ساز افزایش نگاهبانی، جذب اعتبارات کارشناسی، توسعه‌ی گردشگری فرهنگی، بالا بردن جایگاه علمی و شناساندن شایسته‌ی تمدن ایران در جهان باشد. درنگ و سستی در ثبت جهانی نقش رستم، به معنای از دست رفتن فرصت‌هایی است که شاید به آسانی جبران نشود.

وی در پایان گفت: اکنون انتظار می‌رود وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی با شفاف‌سازی درباره‌ی چگونگی این پرونده، دلایل این دیرکرد طولانی را برای همگان و جامعه‌ی کارشناسان بازگو کرده و ثبت جهانی نقش رستم را به نام یکی از اولویت‌های اصلی خود در دستور کار بداند؛ چرا که نگاهبانی از میراث تمدنی ایران، بیش از آن‌که یک شعار باشد، نیازمند تصمیم‌های عملی و مسوولانه است.منبع:اَمُرداد