چه کسی خانه این زن شیرازی را ویران کرد؟

شوهرم تنها چیزی که برایش اهمیت داشت، شغلش بود و به من و نیازهایم هیچگونه توجهی نداشت.

در یک خانواده نسبتاً مذهبی به دنیا آمدم، فرزند چهارم خانواده هستم، پدرم بسیار سختگیر بود و رفتار پدرم بر روی رفتار مادرم و سایر فرزندان تاثیر گذاشته بود.

 هیج صمیمیتی بین اعضاي خانواده ما نبود. حتی با خواهر و برادرانم هم نمی توانستم راحت صحبت کنم. در خانه ما تنها چیزی که حرف اول و آخر را می زد، چشم گفتن ما در برابر پدرم بود.

 20 سالم که شد به اجبار پدرم با پسر يكي از دوستانش ازدواج کردم. در ابتدا زندگي مشترك براي من اهمیتی نداشت، چون تصمیم و انتخاب من نبود. اما بعد از به دنیا آمدن دخترم، احساس کمبود محبت و توجه شديدي مي كردم.

 شوهرم تنها چیزی که برایش اهمیت داشت، شغلش بود و به من و نیازهایم هیچگونه توجهی نداشت. هیچ امید و هدفی در زندگی نداشتم. همه چیز در زندگي براي من تکراری شده بود. هیچ لذتی از زندگی نمی بردم تا اینکه فرزند دومم به دنیا آمد و بیشتر از قبل احساس افسردگی و تنهايي می کردم.

چند سالی از زندگي مشترك من و همسرم گذشت تا اینکه روزی يكي از دوستان دوران مدرسه ام را در خيابان ديدم. خوشحال و مسرور از اين ملاقات شماره تماس يكديگر را گرفتيم. این فرد نزدیکترین دوست دوران كودكي ام بود. از آن به بعد، بعضی اوقات با دوستم تماس می گرفتم و با يكديگر درد و دل مي كرديم.

حال و هواي رفتاري دوستم عوض شده بود ولي براي من بيشتر مهم اين بود كه دوستي صميمي در كنارم هست كه مرا درك مي کند. در مورد شوهرم با او درد و دل می کردم تا روزی که به منزل ما آمد. احساس می کردم می تواند حمایتم کند و تمام نداشته ها، آرزوها و انتظاراتم را با راهنمايي هاي او بدست بياورم. فكر مي كردم زن بودن را به شكل شايسته اي بلد است و من نيز مي خواستم جا پاي او بگذارم. هر چند كه اغلب رفتارهايشان پسنديده نبود.

کم کم به او وابسته شدم. تمام فکر و زندگي ام او بود، تا جایی که با همکاری این فرد تصمیم گرفتم از همسرم جدا شوم. حدود یکسال و نیم طول کشید تا من از همسرم جدا شدم ، دو فرزندم نیز نزد همسرم مانده اند. بعد از طلاق، دوستم رفتارش به ناگهان تغيير كرد و همسرم هم اجازه ملاقات فرزندانم را نمي دهد.

 خانواده ام به خاطر طلاق، مرا طرد کرده اند . اکنون در بن بست مالي و روحي شديد قرار گرفته ام. همسرم حاضر به گذشت نیست. اشتباهم اين بود كه از همسرم جدا شدم و فرزندانم را رها نمودم و در حال حاضر نمي توانم فرزندانم را ببينم. زندگي آرام و بي دغدغه ام را به دست خودم ويران کردم.  

"مرضيه خداهمتي" - کارشناس مرکز مشاوره پلیس فارس در خصوص این پرونده چنین می گوید:

تشکیل خانواده سالم و کارآمد منوط به ازدواج و شکل گیری رابطه زناشویی است. ازدواج رخدادی است که موجب ایجاد حمایت، صمیمیت و احساس رضایت و خوشبختی و لذت در انسان می شود و سبب پیدایش یگانگی، همدلی، محبت، همکاری، تعهد و مسئولیت پذیری نسبت به افراد خانواده می شود. ازدواج یکی از مهمترین و اصلی ترین عوامل موثر در بهداشت روانی و کارآمدی اجتماع است که اگر با مشکل روبرو شود می تواند تاثیرات قابل توجهی در ساختار و کارکرد قسمت های مختلف جامعه بگذارد.

زوجین در ازدواج و زندگی مشترک شان نیازهای عاطفی مختلفی دارند که یکی از مهمترین آنها روابط صمیمانه است. صمیمیت در روابط زوجین تامین کننده شادمانی، معنا و رضایتمندی از زندگی زناشویی است. صمیمیت در زوجین به منظور احساس صمیمیت مستلزم شناخت کامل زوجین از یکدیگر در همه ابعاد و درک عمیق آنها از هم می باشد.

زوجین صمیمی بهتر خواسته های خود را به شکل موثرتری به همسر خود ابراز می کنند. هرچه صمیمیت در ابعاد مختلف بین زوجین بیشتر و عمیق تر باشد، رضایت زناشویی، شادمانی و تداوم ارتباط آنها با هم بیشتر است و آنها بهتر و مفید تر می توانند در مواجهه با تغییرات و مشکلات رابطه زناشویی خود عمل کنند .

ارتباطات در درون خانواده بايد مديريت گردد. حريم مقدس خانواده و چالش هاي روز مره زندگي در پرتو اقتدار زيركانه زوجين بايستي بسته و منوط در خانواده بماند. اگر فردي در روابط درون خانواده دچار مساله مي باشد، بهترين گزينه مشاورين خانواده مي باشند كه بي غرض افراد را هدايت مي کنند.

 زوجين نيازها و انتظاراتشان را بايستي صرفاً از يكديگر و با گفتمان حل کنند. زندگي مشتركي كه زوجين نقش والد را بر عهده گرفته اند، نياز به اين دارد كه براي حفظ و نگهداري آن تلاش کرد تا تحت عوامل مخرب قرار نگیرد. در ارتباطات خارج از محيط خانواده مثل دوستان، پسنديده اين مي باشد كه هر فردي قابليت حضور در بطن زندگي مشترك زوجين ندارد.