به گزارش سرویس سلامت اول فارس، دکتر لیلا رازقیان، روانپزشک و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، گفت: سرطان پستان یکی از شایع‌ترین سرطان‌ها در میان زنان است و با وجود پیشرفت‌های قابل توجه در روش‌های تشخیص و درمان، هنوز بسیاری از بیماران زمانی به مراکز درمانی مراجعه می‌کنند که بیماری در مراحل پیشرفته قرار دارد. این در حالی است که تشخیص زودهنگام می‌تواند شانس درمان موفق، افزایش طول عمر و حفظ کیفیت زندگی را به شکل محسوسی بیشتر کند.

وی افزود: هرچند عواملی مانند دسترسی به خدمات درمانی، هزینه‌ها و شرایط اقتصادی در زمان مراجعه بیماران اثرگذار است، اما یافته‌های علمی نشان می‌دهد عوامل روان‌شناختی و اجتماعی نیز سهم مهمی در تأخیر برای بررسی علائم یا انجام غربالگری دارند. در این میان، انگ اجتماعی نسبت به سرطان و ترس از شنیدن نتیجه تشخیص، از مهم‌ترین دلایل پنهان تعلل در مراجعه پزشکی هستند.

این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز با توضیح مفهوم انگ اجتماعی اظهار کرد: انگ اجتماعی شامل مجموعه‌ای از باورها و نگرش‌های منفی نسبت به بیماری سرطان است. در برخی جوامع، سرطان هنوز با تصورات نادرستی مانند درمان‌ناپذیر بودن، ناتوانی دائمی یا مرگ حتمی پیوند خورده است. همین نگاه منفی می‌تواند باعث ایجاد احساس شرم، نگرانی از قضاوت دیگران و در نهایت، تأخیر در مراجعه به پزشک شود.

دکتر رازقیان ادامه داد: در مورد سرطان پستان، این مسئله ابعاد عمیق‌تری پیدا می‌کند؛ زیرا نگرانی درباره تغییرات ظاهری بدن، کاهش احساس زنانگی، تأثیر بیماری بر روابط خانوادگی و زناشویی و نیز واکنش اطرافیان، می‌تواند فشار روانی بیشتری بر فرد وارد کند. در نتیجه، برخی زنان ممکن است حتی در صورت مشاهده علائم هشداردهنده نیز از پیگیری وضعیت خود خودداری کنند.

وی ترس از تشخیص سرطان را واکنشی طبیعی دانست و گفت: این ترس زمانی به یک مانع جدی تبدیل می‌شود که فرد برای کاهش اضطراب، از مراجعه به پزشک یا انجام آزمایش‌های تشخیصی پرهیز کند. این رفتار که در روانپزشکی از آن با عنوان «اجتناب ناشی از اضطراب» یاد می‌شود، ممکن است فرصت طلایی تشخیص در مراحل اولیه بیماری را از بین ببرد.

این روانپزشک تأکید کرد: امروزه بخش قابل توجهی از موارد سرطان پستان، اگر در مراحل اولیه شناسایی شوند، با موفقیت درمان‌پذیر هستند و بسیاری از بیماران پس از پایان درمان می‌توانند زندگی فعال و طبیعی خود را ادامه دهند. از این رو، آگاهی از وضعیت سلامت و روبه‌رو شدن به‌موقع با واقعیت‌های پزشکی، نخستین گام برای انتخاب بهترین مسیر درمان است.

روانپزشک و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز با اشاره به نتایج پژوهش‌های حوزه روان‌انکولوژی افزود: کاهش انگ اجتماعی، افزایش سواد سلامت، حمایت خانواده، برخورد همدلانه کادر درمان و ارائه اطلاعات صحیح و علمی، نقش مؤثری در افزایش مشارکت زنان در برنامه‌های غربالگری، مراجعه سریع‌تر پس از مشاهده علائم و نیز پایبندی بهتر به درمان ایفا می‌کند.

دکتر لیلا رازقیان در پایان خاطرنشان کرد: برنامه‌های پیشگیری از سرطان باید در کنار آموزش نشانه‌ها و روش‌های غربالگری، به جنبه‌های روان‌شناختی و اجتماعی بیماری نیز توجه ویژه داشته باشند. ترویج فرهنگ گفت‌وگوی آگاهانه درباره سرطان، اصلاح باورهای نادرست و حمایت همه‌جانبه از بیماران، از مهم‌ترین اقداماتی است که می‌تواند به کاهش بار این بیماری و ارتقای سلامت جامعه کمک کند.